سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

بهنام وخشوری – کارشناسی ارشد مهندسی عمران، سازه های هیدرولیکی – دانشگاه صنعتی شریف
وحید نهال پروری – کارشناسی ارشد مهندسی عمران زلزله

چکیده:

کشور ایران بعلت قرار گیری بر روی کمربند زلزله در برابر زمینلرزه بسیار آسیبپذیر میباشد. سازههای خطی و شبکهای خطوط لوله انتقال و توزیع بعنوان یکی ازشریانهای حیاتی در سطح وسیعی گسترده بوده و در برخی مناطق الزاما از نواحی دارای گسل و دارای مخاطرات ژئوتکنیکی عبور میکنند، لذا بررسی آسیب پذیری خطوط لوله و تعیین میزان مقاومت یا آسیب پذیری آن نقش کلیدی در کاهش و یا افزایش خسارات و تلفات ناشی از زمین لرزه در سیستم آبرسانی خواهد داشت. در این میان با توجه به اهمیت و نیاز بسیار زیاد به آب در موقع زلزله و بعد از آن، اهمیت موضوع تامین و انتقال آب و خطوط انتقال فاضلاب از مناطق بحرانی بیشتر به چشم میخورد. تخریب شبکه فاضلاب سلامت بازماندگان را به مخاطره میاندازد و قطع شبکه آبرسانی نیز بازماندگان را در مضیقه قرار داده و سیستم امداد و مدیریت بحران را مختل خواهد نمود. نقص و نبود استانداردهای طراحی و ساخت و ارزیابی خطوط لوله در مناطق با خطر لرزه خیزی بالا، نبود اطلاعات مدون فنی و شناختی از زم ان ساخت بخصوص در ایران بدلیل آرشیو نامناسب، همچنین نبود مستندات از آسیب سیستم انتقال آب در زلزله های گذشته بدلایل مختلف از جمله نبود تیمهای کا رشناسی تخصصی، نبود دستورالعملهای مدون جمع آوری مطالعات میدانی از مشکلات اساسی در زمینه ارزیابی آسیب پذیری خطوط لوله می باشد. در این مقاله سعی شده است تا انواع آسیبهای ناشی از زلزله بر روی خطوط لوله مدفون، نیمه مدفون و روزمینی بررسی شده و راهکارهای کاهش و حذف خطرات ناشی از زلزله ارائه شده و همچنین دستاوردهای بدست آمده در مطالعات مقاوم سازی سامانه آبرسانی در زمینه ارزیابی خطوط لو له ارائه گردد. در این زمینه سعی بر آن بوده تا تمامی منابع و استانداردهای موجود مانند استاندارد کشور ژاپن، مطالعات صورت گفته در زمینه خطوط انتقال گاز ژاپن، استانداردهای آمریکا، نیوزلند و هند مورد برر سی قرار گرفته و نتایج بدست آمده در مطالعات مقاوم سازی سامانه آبرسانی شهرهای کشور در جهت تدقیق و تایید سایر مطالعات مقایسه و ارائه گردد