سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

سید ضیاء نصرتی – عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران و دانشجوی دکتری گروه علوم ب
مهدی حدادی نژاد – دانشجوی دکتری گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه ت
الله داد سلیم پور – عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی کاشمر، خراسان رضوی
رقیه جوانپور هروی – عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران

چکیده:

این طرح برای اولین بار در ایران و با هدف بکارگیری تنظیم کننده رشد اسید فنیل فتالامیک (PPA) در جهت افزایش تشکیل میوه و کیفیت حبه های انگور به اجرا درآمد. این آزمایش در قالب طرح فاکتوریل با چهار رقم (رازقی، عسکری، سفیدالی و ریش بابا) و ۳ سطح (صفر، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ میلی گرم در لیتر PPA) پس از باز شدن ۵۰ درصد گل خوشه ها و بر پایه طرح کاملا تصادفی با ۳ تکرار انجام شد. نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد سطوح مختلف غلظت PPA ، در سطح یک درصد اثر معنی داری بر صفات خوشه (وزن، طول و تعداد)، حبه ( تعداد، وزن، طول و قطر) و دانه (تعداد، وزن تر، طول و قطر) داشته است. شاخص تشکیل میوه (تعداد حبه در خوشه) در رقم سفیدالی با تعداد ۲۶۳/۱۱ حبه بیشترین مقدار معنی داری را به خود اختصاص داده و پس از آن ارقام عسگری و رزقی و ریش بابا به ترتیب دارای ۱۱۳ و ۱۰۹/۸۹ و ۷۶/۱۱ حبه بودند. در این صفت واکنش عسگری و رزقی مشابه و اختلاف آنها معنی دار نبود ولی با ریش بابا اختلاف معنی داری داشتند. نتایج این بررسی نشان داد بر همکنش PPA و ارقام مختلف انگور به جز صفت تعداد حبه، در مورد سایر صفات خوشه، حبه و دانه در سطح یک درصد معنی دار بود. بنابر نتایج حاصله، صفات خوشه بیشترین تاثیر پذیری مثبت و معنی دار را از تیمار ۱۰۰۰ میلی گرم در لیتر PPA داشته اند، بطوریکه این تیمار منجر به افزایش معنی دار تشکیل میوه به میزان ۲۶/۲ درصد نسبت به شاهد گردید. در صفات حبه، تیمار ۵۰۰ میلی گرم در لیتر اثر بیشتری داشته و یا از اختلاف معنی داری با تیمار ۱۰۰۰ میلی گرم در لیتر برخوردار نبود.