مقاله اثر اسپرمین بر عمر ماندگاری و کیفیت میوه توت فرنگی رقم کاماروسا که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در فیزیولوژی محیطی گیاهی (پژوهش های اکوفیزیولوژی گیاهی ایران) از صفحه ۱۲ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: اثر اسپرمین بر عمر ماندگاری و کیفیت میوه توت فرنگی رقم کاماروسا
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسپرمین
مقاله پلی آمین ها
مقاله توت فرنگی
مقاله عمر پس از برداشت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبدی مهران
جناب آقای / سرکار خانم: مرادی پژمان
جناب آقای / سرکار خانم: عبدوسی وحید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این تحقیق از خرداد تا مهرماه ۱۳۹۱در آزمایشگاه علوم باغبانی دانشگاه آزاد واحد گرمسار به منظور یافتن تیماری جهت افزایش عمر ماندگاری توت فرنگی (Fragaria annanasa) انجام گرفت. برای این منظور میوه های توت فرنگی از گلخانه ای واقع در منطقه هشتگرد تهیه شدند و سریعا به آزمایشگاه انتقال داده شدند. در این راستا تاثیر غلظت های مختلف اسپرمین شامل صفر، ۰٫۵، ۱، ۲ و ۴ میلی مولار را بر عمر پس از برداشت میوه توت فرنگی رقم کاماروسا بررسی شد. میوه ها در محلو ل های مورد نظر به مدت ۵ دقیقه غوطه ور شده و پس از خشک شدن به سردخانه با دمای ۵ درجه منتقل شدند. در روزهای اول، چهارم، هشتم و دوازدهم پس از شروع انبارداری، سفتی بافت، مواد جامد محلول، اسیدیته قابل تیتراسیون، pH آب میوه، کیفیت میوه و عمر انبارمانی اندازه گیری شد. استفاده از اسپرمین به طور معنی داری باعث افزایش عمر انباری و سایر صفات کیفی میوه توت فرنگی شد، به طوری که میوه های شاهد ۷ روز عمر انباری داشتند، درحالی که میوه های غوطه ور شده در محلول ۲ میلی اسپرمین، تا روز چهاردهم هنوز قابل عرضه به بازار بودند. استفاده از اسپرمین به طور معنی داری باعث حفظ سایر صفات کیفی میوه و به طور معنی داری از نرم شدن میوه طی انبارداری جلوگیری نمود. کمترین کیفیت میوه در تیمار شاهد بود به تدریج با افزایش غلظت پلی آمین تا ۲ میلی مولار کیفیت و عمر پس از برداشت میوه ها افزایش یافت و با افزایش بیشتر به ۴ میلی مولار کاهش مشاهده گردید. در مقایسه بین پلی آمین های مورد آزمایش اسپرمین نتایج ضعیف تری از خود نشان داد.