سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

منصور غلامی – دانشیار گروه باغبانی
زهرا وصال طلب – کارشناس ارشد باغبانی
دوستمراد ظفری – دانشیار گروه گیاهپزشکی دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

اثر اسانس میخک در دو آزمایش مجزا بر کنترل پوسیدگی کپک خاکستری و نیز برخی صفات انباری توت فرنگی بررسی شد. از اسانس میخک در غلظت های صفر، ۲۵ و ۵۰ و ۱۰۰ و ۱۵۰ و ۳۰۰ و ۴۵۰ ppm به شیوه تدخینی استفاده شد. در آزمایش اول میوه ها با سوسپانسیون (۶)۱۰×۱/۰ اسپور در میلی لیتر اسپری و در دمای ۱۳ درجه سانتیگراد نگهداری شدند. در این بخش بیش ترین پوسیدگی متعلق به شاهد و کم ترین پوسیدگی مربوط به غلظت ۱۵۰ ppm بود. افزایش غلظت از ۱۵۰ ppm با اثرات سوء همراه شد. فعالیت آنتی اکسیدانی اسانس ها در غلظت های بالا به فعالیت پرواکسیدانی تبدیل شده و موجب تخریب بافت میوه می شود. اسانس ضمن کنترل پوسیدگی سبب بهبود ظاهر میوه ها شد. در آزمایش دوم، میوه ها به مدت ۱۶ روز در دمای ۴ درجه سانتیگراد نگهداری شدند. بر اساس نتایج، بین شاهد و سایر تیمارها در میزان مواد جامد محلول و کاهش وزن تفاوت معنی داری مشاهده نشد. تیمارها در حفظ سفتی، محتوای اسیدیته و کیفیت ظاهری میوه (کاهش درخشش، تیرگی فندقه، قهوه ای شدن کاسبرگ ها، آب پس دادن، چروکیدگی و تغییر رنگ میوه) مؤثر بودند. در آخرین روز انبارداری کم ترین کاهش کیفیت ظاهری متعلق به غلظت ۵۰ppm بود. با افزایش دوره تدخین، غلظت های پایین اثر بهتری در حفظ ظاهرآنها داشتند. افزایش غلظت اسانس میخک تا ۳۰۰ ppm با کاهش پوسیدگی همراه بود. به طور کلی استفاده از غلظت های پایین اسانس میخک در ظروف بسته بندی ضمن کاهش پوسیدگی کپک خاکستری به حفظ کیفیت ظاهری و برخی ویژگی های کیفی توت فرنگی کمک می کند.