مقاله اثر اسانس مرزه همراه با جیره حاوی جو یا ذرت بر عملکرد، تخمیر شکمبه ای و فراسنجه های خونی بزغاله های بومی آذربایجان غربی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در علوم دامی (پژوهش و سازندگی) از صفحه ۷۱ تا ۸۰ منتشر شده است.
نام: اثر اسانس مرزه همراه با جیره حاوی جو یا ذرت بر عملکرد، تخمیر شکمبه ای و فراسنجه های خونی بزغاله های بومی آذربایجان غربی
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسانس مرزه
مقاله جو
مقاله ذرت
مقاله عملکرد
مقاله نیتروژن آمونیاکی
مقاله فراسنجه های خونی
مقاله بزغاله های بومی آذربایجان غربی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طلاتپه امیر
جناب آقای / سرکار خانم: فرهومند پرویز
جناب آقای / سرکار خانم: علی جو یونس علی
جناب آقای / سرکار خانم: قادرزاده محمد
جناب آقای / سرکار خانم: پیوستگان سینا
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزی اسلام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این آزمایش به منظور بررسی تاثیر استفاده از سطوح مختلف اسانس مرزه و نوع غله بر عملکرد، غلظت نیتروژن آمونیاکی شکمبه و برخی فرآسنجه های خونی بزغاله های بومی آذربایجان غربی انجام گرفت. تعداد ۳۶ راس بزغاله ماده با میانگین وزن ۱۸±۲٫۲۶ کیلوگرم در یک آزمایش فاکتوریل ۳×۲ در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی به مدت ۱۱ هفته مورد استفاده گرفت. جیره های آزمایشی حاصل ترکیب سه سطح اسانس مرزه (صفر، ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم در روز) و دو نوع غله ذرت و جو بود. بزغاله ها در قفس های انفرادی نگهداری شده و به طور آزاد به آب و غذا دسترسی داشتند. نتایج نشان داد که سطوح مختلف اسانس مرزه و نوع دانه غلات تاثیر معنی داری بر افزایش وزن، مصرف ماده خشک و ضریب تبدیل خوراک نداشت. اما نیتروژن آمونیاکی مایع شکمبه تحت تاثیر سطوح مختلف اسانس قرار گرفت (P<0.05)، به طوری که پایین ترین غلظت نیتروژن آمونیاکی شکمبه در بزغاله های تغذیه شده با سطح ۲۰۰ میلی گرم اسانس مرزه مشاهده شد. pH مایع شکمبه به طور معنی داری با مصرف جیره های بر پایه دانه جو کاهش یافت (P<0.05). غلظت پلاسمایی کلسترول، تری گلیسرید، VLDL، LDL، HDL، اسیدهای چرب آزاد خون، بتا هیدروکسی بوتیریک اسید و کراتینین تحت تاثیر هیچ کدام از فاکتورهای آزمایش قرار نگرفت (P>0.05). نتایج این آزمایش نشان داد که استفاده از اسانس مرزه ممکن است سبب تغییر در متابولیسم نیتروژن و کاهش تجزیه پروتیئن ها در شکمبه گردد، در حالی که غلظت فراسنجه های خونی تحت تاثیر فاکتور های آزمایش قرار نگرفت.