سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار کشاورزی و محیط زیست سالم

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

محمد نگهداری – مدرس مرکز آموزش جهاد کشاورزی فارس
روح اله حسینی منفرد – مدرس مرکز آموزش جهاد کشاورزی فارس
حمیدرضا میری – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان
مریم صفرپورشورباخلو – مرکزتحقیقات کشاورزی منابع طبیعی استان فارس

چکیده:

به منظور مطالعه پتانسیل آللوپاتی بین ژنوتیپ های مختلف گندم آزمایشی با استفاده از ۲۲ ژنوتیپ گندم در دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان اجرا شد.آزمایش با استفاده از ۴ غلظت و۲۵و۵۰و۱۰۰ درصد( عصاره آبی گیاهچه های ۲۲ ژنوتیپ گندم بر علف هرز چاودار انجام شد.عصاره بخش های مختلف ریشه، ساقه و برگ بهتفکیک مورد بررسی قرار گرفتند.نتایج نشان داد عصاره ریشه در مقایسه با برگ و ساقه بازدارندگی کمتریدارد.در کلیه ارقام با افزایش غلظت عصاره ، درصد جوانه زنی، طول ریشه ، طول ساقه ، وزن تر ریشه و وزن تر ساقه کاهش یافت. بطوریکه در غلظت ۱۲۲ درصد در هیچ کدام از ارقام جوانه زنی مشاهده نشد. بیشترین میزانبازدارندگی بین ارقام مختلف رقم سبلان و مغان ۱و ۲ و کمترین بازدارندگی در رقم کویر مشاهده شد. در رابطه با عصاره برگ ۵۲ درصد ژنوتیپ ها رشد ساقه چه رابین ۲۲ تا ۵۲ درصد و ۵۲ درصد ژنوتیپ ها رشد ریشه چه را بین ۲۲ تا ۵۲ درصد کاهش دادند.لذا به نظر می رسد در مناطقی که مشکل عمده مزارع گندم علف های هرز چاودار وحشی می باشند رقم سبلان و مغان را می توان در جهت کنترل این علف هرز توصیه کرد