سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

جمشید قربانی – استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کش
پرویز غلامی – کارشناس ارشد مرتعداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
الهام فخیمی ابرقوئی – دانشجوی دکتری مرتعداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهرا
شهلا قادری – کارشناس ارشد مرتعداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده:

اثر آللوپاتی گیاهان بر یکدیگر یکی از دغدغه های مهم در اصلاح و احیای مراتع کشور بوده که در امر مرتع کاری کمتر مورد توجه قرار گرفته است. برای این منظور از پودر اندام های هوایی (برگ، ساقه و بذر) گیاه درمنه کوهی، که در اواخر آبان ماه (زمان گل دهی) از منطقه مورد مطالعه جمع آوری شده بود، عصاره هایی با غلظت های ۲۰، ۴۰، ۶۰، ۸۰ و ۱۰۰ درصد تهیه شد. همچنین تیماری به عنوان شاهد (آب مقطر) نیز در نظر گرفته شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار و چهار تکرار در شرایط آزمایشگاهی اجرا گردید. نتایج آنالیز واریانس نشان داد که تیمارهای عصاره درمنه کوهی بر درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، طول ریشه چه، طول ساقه چه و بنیه بذر اثر معنی داری دارند. مقایسه میانگین شاخص ها نشان داد که با افزایش تیمارهای عصاره درمنه کوهی، درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، طول ساقه چه و طول ریشه چه کاهش یافتند.