مقاله اثر آردگاماروس و تیمارهای آنزیمی مختلف بر شاخص های رشد و پارامترهای بیوشیمیایی خون لارو ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در علوم تکثیر و آبزی پروری از صفحه ۷۹ تا ۹۰ منتشر شده است.
نام: اثر آردگاماروس و تیمارهای آنزیمی مختلف بر شاخص های رشد و پارامترهای بیوشیمیایی خون لارو ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تغذیه لارو
مقاله شاخص های رشد
مقاله پارامترهای بیوشیمایی خون
مقاله کپور معمولی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوازنده زیدی احمد
جناب آقای / سرکار خانم: یوسفیان مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: هدایتی فرد مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوی سعید
جناب آقای / سرکار خانم: قرائتی علیرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پرورش لارو ماهیان از حساس ترین مراحل در چرخه تولید بسیاری از گونه های ماهیان است. اصلی ترین مساله، تامین غذای مناسب و با کیفیت بالاست که به راحتی توسط لارو ماهی پذیرفته و هضم شده و همچنین موجب کاهش تلفات و افزایش رشد گردد. در این آزمایش سه جیره غذایی + SFK) آنزیم (لیپاز، پپسین، تریپسین)،SFK  و گاماروس) در ۳ تیمار شامل تیمار ۱: تغذیه با +SFK آنزیم، تیمار ۲: تغذیه با SFK و تیمار ۳: تغذیه با گاماروس با ۳ تکرار برای تغذیه لارو کپور معمولی بمدت ۳۰ روز تهیه شد. در هر تکرار، تعداد ۸۰۰ قطعه لارو کپور معمولی با متوسط وزنی ۰٫۵±۵ میلی گرم توزیع شد. در هر ۶ روز، بیومتری لارو کپور انجام و اطلاعات حاصل از وزن، طول، ضریب تبدیل غذایی، ضریب رشد ویژه و بازماندگی محاسبه و ثبت شد. در پایان دوره آزمایش، نمونه خون با قطع ساقه دمی جهت بررسی پارامترهای بیوشیمیایی خون صورت گرفت. بررسی ها نشان داد که لاروهای تغذیه شده با تیمار ۱ (تغذیه با +SFK آنزیم) رشد بهتر و معنی داری را نسبت به تیمار ۲ (تغذیه با (SFK و تیمار ۳ (تغذیه با گاماروس) در طول دوره آزمایش داشتند (P<0.05). بازماندگی بالای ۷۰ درصد بود و تفاوت معنی داری بین تیمارها مشاهده نشد (P>0.05). پارامترهای بیوشیمایی خونی لارو کپور معمولی نشان داد که لاروهای تغذیه شده با جیره غذایی +SFK آنزیم یا گاماروس نسبت به تیمارهای تغذیه شده با SFK، دارای میزان گلوکز، آلبومین و TP بالاتر و معنی داری بودند (P<0.05). میزان IGM و ALP خون در لاروهای تغذیه شده با گاماروس نسبت به دو تیمار دیگر بالاتر و معنی دار بود (P<0.05). میزان ALT، AST، C3، C4،CPK و BUN تفاوت معنی داری را در بین تیمارها نشان نداد (P>0.05).