سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهدی حسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان
احمد گلچین – استاد گروه خاکشناسی، دانشگاه زنجان

چکیده:

به منظور بررسی اثر شوری و قلیائیت آب آبیاری بر میزان رس قابل انتشار در یک خاک با کاربری زراعی و مرتع آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار به مرحله اجرا در آمد. برای این منظور یک خاک با کاربری زراعی و مرتع از منطقه ده نو در شهرکرد استان چهارمحال بختیاری انتخاب و از لایه ی سطحی(عمق صفر تا ۲۰ سانتی متری) به صورت تصادفی نمونه های مرکب خاک تهیه گردید. نمونه های تهیه شده از کاربری های مختلف در قیف های بوخنر بزرگ در معرض آبهای با شوری و قلیائیت مختلف قرار گرفتند. سطوح شوری آبهای مصرفی ۲۵/۰، ۷۵/۰، ۲۵/۲ و ۷۵/۶ دسی زیمنس بر متر و میزان قلیائیت یا SAR آنها ۵ ، ۱۵ ، ۲۵ و ۳۵ بود. پس از گذشت هفتاد روز و به تعادل رسیدن خاک ها با محلول های شور و قلیا نمونه ها برداشت و میزان رس قابل انتشار آنها اندازه گیری گردید. نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد که با افزایش SAR میزان رس قابل انتشار نمونه ها افزایش می یابد و این افزایش در خاک با کاربری زراعی بیشتر از کاربری مرتع بود. با افزایش میزان شوری در SARهای کمتر از ۱۵ میزان رس قابل انتشار کاهش ولی در SARهای بزرگتر از ۱۵ میزان رس قابل انتشار افزایش یافت. در واقع در SARهای بزرگتر از ۱۵ افزایش شوری سبب تشدید اثر سوء SAR گردید و میزان رس قابل انتشار را افزایش داد