سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی نفت، گاز و پتروشیمی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

امین سامانی نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی نفت گرایش مخازن هیدروکربنی – دانشگاه آزاد اسلامی واحدامیدیه
سیداسماعیل حسینی نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی نفت گرایش بهره برداری دانشگاه آزاد اسلامی واحدامیدیه

چکیده:

تزریق دی اکسیدکربن CO2 درمخازن نفتی به منظور ازدیاد برداشت چندین سال است که موردتوجه صنعت قرارگرفته است ازانجایی که بسیاری ازمیادین سیلابزنی Water flood Field به پایان عمربهره برداری نزدیک میشوند توجه به تزریق دی اکسیدکربن بیش ازپیش شدت وقوت گرفته است باروشهای مرسوم آبران یا گازران معمولا ۵۰ تا ۲۵درصد نفت درمخازن باقی میماند بخش قابل توجهی ازاین نفت درصورت تماس نفت با یک سیال امتزاج پذیر قابل استحصال می گردد یک سیال امتزاج پذیر هنگام تزریق CO2 و ترکیب آن با نفت مخزن درشرایط مناسب تشکیل میگردد زمانی که امتزاج پذیری حاصل میشود نیروهای فشارموئینگی که قبلا باعث سکون و عدم تحرک نفت بودها ست ازبین رفته و انگاه نفت امکان حرکت به سمت چاه ها یتولیدی را پیدا می کند