سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

محمدرضا محبوبی – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
مصطفی ایزدپناه – کارشناس ارشد مدیریت ترویج کشاورزی

چکیده:

تحقیق حاضر با هدف تعیین اثربخشی روشهای آموزشی گروهی مورد استفاده در آموزش کشاورزان گندمکار آبی استان گلستان به اجرادرآمده است تحقیق از نوع توصیفی و همبستگی بوده است ابزار تحقیق پرسشنامه و نمونه های تحقیق شامل ۹۱ مروج کشاورزی فعال در زمینه آموزش کشاورزان گندمکار آبی در سطح گلستان بوده اند که به شیوه تمام شماری انتخاب شده اند اطلاعات بدست آمده توسط نرم افزار SPSS تحت ویندوز مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفته است برای بررسی اجزای تشکیل دهنده ابزار اندازه گیری اعتبار محتوایی با نظر خواهی از متخصصان ترویج کشاورزی و کارشناسان مجرب انجام شده سپس اصلاحات لازم بعمل آمده است به منظور محاسبه قابلیت اعتماد از روش الفای کرونباخ استفاده شده است که درنتیجه انجام پیش آزمون درنمونه خارج از نمونه تحقیق مقدار آلفای کرونباخ درمورد سوالات فراوانی استفاده مروجان از روشهای ترویجی مختلف ۹۰% و تاثیر هریک از روشهای تدریجی در تحقق اهداف موردنظر از آموزش کشاورزان ۹۲% بدست آمده است. روشهای آماری مورد استفاده شامل روشهای آمارتوصیفی و استنباطی همچون ضرایب همبستگی اسپیرمن و کرامر V بوده است نتایج تحقیق نشان داد بین متغیر سن مروج و ارزیابی وی از میزان اثربخشی روشهای آموزشی گروهی با اطمینان ۹۵ درصد و بین متغیر سابقه فعالیت مروج و ارزیابی وی از میزان اثربخشی روشهای آموزشی گروهی با اطمینان ۹۹% رابطه مثبت و معنی داری وجود داشته است استفاده از روشهای آموزشی گروهی فعال و مبتنی بر ارتباط دوطرفه بین مروج و کشاورزی و روشهای عینی و عملی در آموزش کشاورزان گندمکار از جمله پیشنهادهای این مطالعه است.