مقاله اثربخشی مداخله آموزشی بر مبنای تئوری مراحل تغییر در بهبود رفتارهای خودمراقبتی سلامت دهان در دانش آموزان مدارس ابتدایی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین ۱۳۹۲ در مجله دانشکده دندان پزشکی اصفهان از صفحه ۳۷ تا ۴۹ منتشر شده است.
نام: اثربخشی مداخله آموزشی بر مبنای تئوری مراحل تغییر در بهبود رفتارهای خودمراقبتی سلامت دهان در دانش آموزان مدارس ابتدایی
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش
مقاله رفتار مرتبط با سلامتی
مقاله خودکارآمدی
مقاله مدارس
مقاله سلامت دهان و دندان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی زیدی عیسی
جناب آقای / سرکار خانم: پاک پورحاجی آقا امیر
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی زیدی بنفشه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: کارایی مداخلات آموزشی منطبق با مراحل آمادگی روانی، در ارتقای سلامت اثبات شده است. این مطالعه به منظور بررسی اثربخشی مداخله آموزشی با کاربرد مدل مراحل تغییر در ارتقای رفتارهای خودمراقبتی سلامت دهان در دانش آموزان در شهر قزوین انجام شد.
مواد و روش ها: در یک مطالعه مداخله ای شاهددار تصادفی با استفاده از نمونه گیری چند مرحله ای، ۱۶۰ دانش آموز مقطع ابتدایی که در مراحل غیرفعال قرار داشتند، از میان ۸ دبستان به طور مساوی در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسش نامه ای شامل اطلاعات جمعیت شناختی، سازه های مدل تغییر و شاخص تعدیل یافته پلاک دندانی، قبل و شش ماه پس از مداخله ارزیابی شد. برنامه آموزشی شامل ۴ جلسه ۶۰-۴۵ دقیقه ای با محوریت تغییر نگرش، بهبود خودکارآمدی، تغییر توازن تصمیم گیری به همراه عکس ها، کلیپ آموزشی و پمفلت برای گروه آزمون ارایه شد. آزمون های c2،Paired-t  و t مستقل، آنالیز واریانس و سپس آزمون تعقیبی Scheffe، آزمون Wilcoxon و Mann-Whithney برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد (a=0.05).
یافته ها: قبل از مداخله هیچ یک از دانش آموزان حضور در مراحل فعال (عمل و نگهداری) را گزارش نکردند، در حالی که بعد از مداخله آموزشی ۲۶ درصد از دانش آموزان گروه آزمون حضور در مراحل فعال را گزارش کردند و تعداد افراد مرحله پیش تفکر به نصف کاهش یافت (p value= 0.0003). بهبود معنی دار خودکارآمدی (p value= 0.0006)، فرایندهای تغییر(p value= 0.002)  و توازن تصمیم گیری (p value= 0.005) در گروه آزمون مشاهده شد و آموزش قادر به کاهش معنی دار میزان پلاک دندانی (p value= 0.0001) و افزایش رفتار خودگزارشی مراقبت از سلامت دهان (p value= 0.021) بود.
نتیجه گیری: مداخله آموزشی بر اساس مراحل تغییر می تواند بر ارتقای رفتارهای مرتبط با سلامت دهان و دندان و شاخص های بالینی دهان و دندان (پلاک دندانی) تاثیرگذار باشد.