مقاله اثربخشی رویکرد درمانی “شناخت گرا به عملکرد کاری روزمره” بر عملکرد حرکتی کودکان ۱۰-۷ سال با نقص توجه همراه با بیش فعالی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در توانبخشی نوین از صفحه ۳۰ تا ۳۷ منتشر شده است.
نام: اثربخشی رویکرد درمانی “شناخت گرا به عملکرد کاری روزمره” بر عملکرد حرکتی کودکان ۱۰-۷ سال با نقص توجه همراه با بیش فعالی
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نقص توجه همراه با بیش فعالی
مقاله مقیاس کانادایی عملکرد کاری روزمره
مقاله رویکرد “شناخت گرا به عملکرد کاری روزمره”

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قره باغی ثریا
جناب آقای / سرکار خانم: رصافیانی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: بهنیا فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: کربلایی نوری اشرف
جناب آقای / سرکار خانم: میرزایی هوشنگ

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: اگرچه مشکلات حرکتی به عنوان ملاک های تشخیصی اختلال نقص توجه همراه با بیش فعالی در ویرایش چهارم راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی مطرح نشده است، عموما این اختلال همراه با این کودکان مشاهده می گردد. رویکرد “شناخت گرا به عملکردکاری روزمره” (Cognitive Orientation to daily Occupational Performance) یا به اختصار CO-OP رویکردی است که اهداف عملکردی کودک را مخاطب قرار می دهد. در این رویکرد درمانگر کودک را حمایت می کند تا از راهبردهای شناختی استفاده کند و طی فرآیند کشف راهنمایی شده و استفاده از راهبردهای خاص حوزه مشکلات عملکرد کاری را بهبود دهد. از اهداف CO-OP بهبود کارکرد حرکتی برای از بین بردن موانع، و در نتیجه تسهیل فعالیت های کودک و ارتقاء مشارکت وی در فعالیتهای روزمره می باشد.
روش بررسی: در این تحقیق از «مطالعه تک موردی تجربی» استفاده شد تا اثربخشی مداخلهCO-OP را در کودکان با نقص توجه همراه با بیش فعالی بررسی کند. بر این اساس شش کودک برای شرکت در مداخله انتخاب شدند. مقیاس های ارزیابی شامل مقیاس کانادایی عملکرد کاری(Canadian Occupational Performance Measure: COPM)  و مقیاس کفایت حرکتی برونینکز اوزرتسکی بود. در ابتدا و قبل از آغاز مداخله،COPM برای تعیین اهداف عملکردی و رتبه دهی عملکرد و رضایت برای اهداف انتخابی، توسط کودک و والدین به صورت مجزا اجرا شد. مداخله درمانی بر اساس برنامه درمانی CO-OP که پلاتاجکو و همکاران در سال ۲۰۰۱ طراحی کردند، انجام گردید. در طول مداخله، کودک راهبرد کلی حل مساله را یاد می گیرد و برای کشف راهبرد های خاص حوزه راهنمایی می شود. برنامه درمانی شامل ۱۲ جلسه مداخله به قرار هفته ای دو جلسه، هر جلسه ۶۰-۴۵ دقیقه در مرکز توانبخشی شهداء جلائی پور بود. ارزیابی های حرکتی به صورت دوره ای طی جلسات درمانی اجرا شد و نتایج ثبت گردید، همچنین مقیاس COPM بعد از مداخله مجددا اجرا شد.
یافته ها: رتبه دهی والدین و کودک به عملکرد و رضایت اهداف عملکردی بر اساس COPM و آنالیز دیداری نتایج برونینکز اوزرتسکی در دو مرحله پایه ای و مداخله اثربخشی درمان را نشان داد، و کاربرد CO-OP را در کودکان با نقص توجه همراه با بیش فعالی تایید کرد.
نتیجه گیری: ارائه پروتکل درمانی که ممکن است موجب بهبود مشکلات حرکتی کودکان با نقص توجه همراه با بیش فعالی و همچنین هدایت کننده مطالعات آینده در جهت به کاربردن CO-OP بر پایه نتایج درمان CO-OP در درمان مشکلات حرکتی کودکان با نقص توجه همراه با بیش فعالی باشد.