مقاله اثربخشی برنامه آموزشی بر دانش، نگرش، خودمراقبتی و کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع دو که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی سبزوار (اسرار) از صفحه ۳۳۶ تا ۳۴۴ منتشر شده است.
نام: اثربخشی برنامه آموزشی بر دانش، نگرش، خودمراقبتی و کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع دو
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش
مقاله دانش
مقاله نگرش
مقاله خودمراقبتی
مقاله کیفیت زندگی
مقاله دیابت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بیدی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: حسن پور کاظم
جناب آقای / سرکار خانم: رنجبرزاده اکبر
جناب آقای / سرکار خانم: خردمند علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: بیماری قند، شایع ترین و مهمترین بیماری ناشی از اختلالات سوخت و ساز بدن است. آموزش های بهداشتی و روش های اصلاحی و رفتاری مناسب از موثرترین و باصرفه ترین راه های پیشگیری و کنترل دیابت می باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش اصلاح رفتار بر دانش، نگرش، خودمراقبتی و کیفیت زندگی سبک زندگی در بیماران دیابتی نوع دو می باشد.
مواد و روش ها: روش پژوهش آزمایشی بوده که با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه شاهد انجام گرفت. از بین افراد دیابتی نوع دو مراجعه کننده به مرکز بهداشت بجنورد، ۴۰ نفر متناسب با معیارهای مورد نظر انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) انتساب داده شدند. پرسشنامه ای ۵ بخشی برای تعیین اطلاعات دموگرافیک و سنجش دانش (ساخته غضنفری با پایایی ۰٫۸۴)، نگرش (ساخته غضنفری با پایایی ۰٫۸۱)، خودمراقبتی (ساخته غضنفری با پایایی ۰٫۹۱) و کیفیت زندگی (SF-20 با پایایی ۰٫۷۹) در دو مرحله اجرا گردید. روایی پرسشنامه ها نیز مورد تایید متخصصان بوده است. برنامه آموزشی مبتنی بر اصلاح عادت ها و روش های غذایی در پنج جلسه ۳۰ دقیقه ای انجام شد. با استفاده از نرم افزار آماری  SPSS 18داده ها تحلیل شدند.
یافته ها: میانگین سن افراد ۵۲٫۱۷±۷٫۵۸ بود. نتایج نشان داد مداخله آموزشی بر دانش افراد مورد مطالعه (p=0.083) اثر معناداری نداشته است. اما در متغیرهای نگرش نسبت به بیماری (p=0.001)، خودمراقبتی (p=0.001) و کیفیت زندگی (p=0.001) مداخله اصلاح رفتار، تاثیر معناداری داشته است.
نتیجه گیری: بیماران مبتلا به دیابت نوع دو، با بهره گیری از روش های اصلاح رفتارهای نامناسب، نگرش خود را نسبت به زندگی و سبک زندگی تغییر می دهند. بهتر است این مراقبت ها مداوم بوده و روش های بالینی و روانشناختی در کنار روش دارویی به کار گرفته شود.