مقاله اثربخشی آموزش حل مساله بر کیفیت زندگی مادران کودکان درخودمانده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در روان شناسی کاربردی از صفحه ۷۷ تا ۹۰ منتشر شده است.
نام: اثربخشی آموزش حل مساله بر کیفیت زندگی مادران کودکان درخودمانده
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حل مساله
مقاله کودکان درخودمانده
مقاله کیفیت زندگی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدی حلمسلویی اعظم
جناب آقای / سرکار خانم: پاشنگ بتول
جناب آقای / سرکار خانم: سلیمی نیا نرگس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: هدف از پژوهش حاضر تعیین میزان اثربخشی آموزش حل مساله بر کیفیت زندگی مادران کودکان درخودمانده بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه گواه و پیگیری بود. آزمودنی ها شامل ۳۰ مادر دارای کودک درخودمانده بود که به طور تصادفی از میان ۲۸۰ مادر مراجعه کننده به مرکز تخصصی اوتیسم «فرزندان آفتاب» واقع در شهر قدس استان تهران در سال ۱۳۹۲ انتخاب، و در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و گواه جایگزین شد. گروه آزمایش ۶ جلسه آموزش حل مساله ۱۲۰ دقیقه ای را هفته ای یک بار دریافت کرد. در گروه گواه مداخله ای صورت نگرفت. ابزار مورد استفاده نسخه کوتاه پرسش نامه ۳۶ سوالی کیفیت زندگی وایر و شربورن (۱۹۹۲) بود که در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری اجرا و جهت تحلیل داده ها از روش کوواریانش و اندازه گیری های مکرر استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش مهارت حل مساله بر بهبود کیفیت زندگی گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه در تمامی ابعاد موثر بوده است. همچنین پیگیری پس از ۲ ماه نیز این نتایج را تایید کرد. نتیجه گیری: می توان آموزش حل مساله را به عنوان ابزاری حمایتی و موثر جهت ارتقاء کیفیت زندگی خانوادگی به شمار آورد، و از آن به ویژه برای مادران دارای کودک درخودمانده که نقش مهمی در جو عاطفی خانواده دارند سود جست.