مقاله اثربخشی آموزش به روش دیویس بر خودپنداره کودکان دارای نارساخوانی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در مجله علوم رفتاری از صفحه ۱۳۱ تا ۱۳۹ منتشر شده است.
نام: اثربخشی آموزش به روش دیویس بر خودپنداره کودکان دارای نارساخوانی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلالات یادگیری
مقاله نارساخوانی
مقاله روش دیویس
مقاله خودپنداره

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: امیری شعله
جناب آقای / سرکار خانم: مولوی حسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی روش دیویس بر خودپنداره دانش آموزان پسر نارساخوان سوم ابتدایی بود.
روش: برای این هدف، ۲۰دانش آموز نارساخوان به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای، انتخاب و به روش تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزارهای مورد استفاده چک لیست وارسی شناسایی کودکان نارساخوان، مقیاس هوش وکسلر کودکان، آزمون خواندن و نارساخوانی و آزمون خودپنداره بود. روش دیویس در ۱۶ جلسه ۳۰ دقیقه ای به صورت انفرادی بر روی گروه آزمایش انجام گرفت. پس از پایان مداخله، بر روی هر دو گروه، آزمون خواندن و نارساخوانی اجرا شد. داده ها با نرم افزار SPSS-15 و با روش آماری تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: تحلیل یافته ها نشان داد، روش دیویس بر خودپنداره کودکان نارساخوان موثر بوده است و بین دو گروه آزمایش و کنترل در نمرات پس آزمون خودپنداره تفاوت معناداری وجود داشت. نتایج نشان داد مداخله روش دیویس بر خودپنداره تحصیلی، ورزشی و اجتماعی تاثیرگذار بوده است.
نتیجه گیری: کودکان نارساخوان نیازمند مداخلات مناسبی جهت رفع مشکلات درسی و تحصیلی خود می باشند. مشکلات تحصیلی آنان تاثیر منفی بر عملکرد غیرتحصیلی و خودپنداره شان می گذارد، بنابراین از بین بردن مشکلات یادگیری، تاثیر مثبتی بر خودپنداره آنان دارد.