سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا و گردشگری در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

اصغر پاشازاده – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستای دانشگاه تربیت معل
بتول میرزائیان – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه تربیت معل

چکیده:

بسیاری از برنامه ریزان و سیاست گذاران توسعه، صنعت گردشگری را یکی از ارکان اصلی توسعه ذکر می کنند که گردشگری روستایی نیز جزئی از این صنعت محسوب می شود. در این راستا روستای داش دیبی به دلیل دارا بودن جاذبه های طبیعی و پتانسیل های اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی بالا می تواند ضمن بهره برداری از منافع اقتصادی (اشتغال، درآمد و …) از فرصتهای اجتماعی- فرهنگی و کالبدی نیز به نفع ساکنان خود و منطقه، برخوردار گردد. از اینرو در این راستا هدف اصلی تحقیق بررس نقش گردشگری در توسعه پایدار روستایی داش دیبی بوده و دستیابی به این سوال که آیا رابطه معناداری بین گسترش گردشگری در محدوده مورد مطالعه و بروز تغییرات اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، کالبدی و زیست محیطی وجود دارد؟ روش تحقیق حاضر توصیفی- تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز در این تحقیق به دو روش اسنادی- کتابخانه ای و میدانی گردآوری شده که برای تجزیه و تحلیل اطلاعات پرسشنامه از آزمون t تک نمونه ای در نرم افزار spss استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق را سرپرستان خانوادر محدوده روستای داش دیبی و مسئولان ذیربط محدوده تشکیل می دهند، که تعداد ۲۷ نفر از آنها به صورت تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شده اند. نتایج بدست آمده نشان می دهد که رابطه معناداری (در سطح ۰/۹۵) بین گسترش گردشگری در محدوده روستای داش دیبی و بروز تغییرات اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، کالبدی و زیست محیطی وجود دارد. ضمناً نتایج تحقیق حاضر می تواند در توسعه گردشگری روستایی در منطقه مورد مطالعه، مورد استفاده مسئولین مربوطه قرار گیرد تا بیشینه ی کارآمدی در دستیابی ا هداف گردشگری روستایی در فرآیند توسعه روستایی فراهم آید.