سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

خالد عیدی زاده – دانش آموخته کارشناسی ارشد اگرواکولوژی، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه
فرشاد ابراهیم پور – گروه کشاورزی ، دانشگاه پیام نور استان تهران
محمد رضوانی – گروه کشاورزی ، دانشگاه پیام نور استان تهران
محمدعلی ابراهیمی – گروه کشاورزی ، دانشگاه پیام نور استان تهران

چکیده:

به منظور مطالعۀ اثرات کاربرد تلفیقی کودهای بیولوژیک نیتروژن و فسفر و کودهای شیمیایی و همچنین روش کاربرد کود بیولوژیک بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت دانه ای، آزمایشی در سال ۱۳۸۸ در شهرستان دزفول به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با ۴ تکرار انجام شد. تیمارها شامل تلفیق کودهای بیولوژیک و شیمیایی در ۴ سطح ( ۱۰۰ % کود شیمیایی نیتروژن و فسفر ( ۲۵۰ و ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار به ترتیب اوره و سوپرفسفات تریپل)، ۵۰ % کود شیمیایی +بیولوژیک، ۲۵ % کود شیمیایی +بیولوژیک و کود بیولوژیک (نیتروکسین و کود میکروبی فسفاته) به عنوان عامل اول و روش کاربرد کود بیولوژیک در ۳ سطح (بذرمال، آبیاری و بذرمال +آبیاری) به عنوان عامل دوم بود. بیشترین عملکرد دانه در تیمار ۵۰ % کود شیمیایی+ کود بیولوژیک۱۱/۳ تن در هکتار) و کمترین عملکرد در تیمار کود بیولوژیک ۶/۱ تن در هکتار) به دست آمد. بیشترین و کمترین شاخص برداشت به ترتیب در تیمار کود شیمیایی ۰/۵۹ و کود بیولوژیک ۰/۴۷ مشاهده شد. تعداد دانه در ردیف و تعداد ردیف بلال تیمارهای تلفیقی اختلافی با مقادیر تیمار کود شیمیایی نداشت. در بین رو شهای کاربرد کود بیولوژیک، روش بذرمال+ آبیاری نتایج مطلو بتری در مقایسه با دو روش دیگر نشان داد، هر چند اختلاف آنها معنی دار نبود. با وجودی که جایگزینی کامل کودهای شیمیایی با کود بیولوژیک موجب کاهش عملکرد ذرت دانه ای شد، اما کاربرد تلفیقی کودهای بیولوژیک و شیمیایی ضمن تولید بیشترین عملکرد، مصرف کودهای شیمیایی را کاهش داد