سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای جنگلها و محیط زیست ضامن توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

نسترن زارع – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، گروه ج
مجید لطفعلیان – استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، گروه جنگلداری
سیدمحمد حجتی – استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، گروه جنگلداری
اصغر فلاح – دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، گروه جنگلداری

چکیده:

حمل و نقل چوب از کنار کنده به کنار جادههای جنگلی و دپوها عمدهترین و پرهزینهترین فاز عملیاتی در امر بهرهبرداری است که نیاز به شبکه تقریبا متراکمی از جادههای جنگلی و مسیرهای چوبکشی دارد. بررسیهای انجام شده در اکوسیستمها نشان میدهد که جادهها اثر مستقیم و غیر مستقیمی را روی پوشش گیاهی زیراشکوب همجوار دارد. بدین منظور تحقیقی در سری با نام گردشی شهرستان ساری انجام شد. بصورت انتخابی شرایط مشابه از نقطه نظر شرایط توپوگرافی، شیب و جهت مشخص گردیده و از ۱۰ ترانسکت عمود بر مسیر برای نمونه برداری تا عمق ۱۰۰ متری استفاده شد، تعداد و ترکیب زادآوری درختان و شاخص های تنوع زیستی سیمپسون و شانون -وینر و غنای منهنیک و مارگالف در پلات های مربعی، روی این ترانسکت ها درفواصل ۲۰ ، ۶۰ و ۱۰۰ از لبه جاده اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که شاخص های تنوع زیستی در سطح ۹۵ درصد معنی دار نیست. مقایسه شاخص های غنا نیز اختلاف معنی داری را نشان نمی دهد. نتایج این تحقیق حاکی از آن است که چوبکشی داخل جنگل بر اساس اصول انجام شده چرا که بعد از ۱سال پس از انجام عملیات چوبکشی تغییری در تنوع و ترکیب زادآوری گونههای چوبی مشاهده نشده است.