سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

فرزاد حاتمی برق – عضو هئیت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، پلی تکنیک تهران
علیرضا محمودزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ساخت امیرکبیر ،پلی تکنیک تهران

چکیده:

به صورت سنتی مدیریت پروژه مبتنی بر بهینه کردن سه پارامتر زمان، هزینه و کیفیت بوده است. با افزایش آگاهی جوامع از اهمیت محیط زیست و همچنین وضع قوانین سخت گیرانه در این خصوص توسط دولت ها و حامیان محیط زیست، تاثیرات زیست محیطی یک پروژه نه تنها از بعد اخلاقی لیکن از بعد مالی هم برای مدیران حائز اهمیت گردیده است. پروژه مجموعه ای از سلسله فعالیت های به هم وابسته ای است که در راستای دستیابی به یک هدف مشخص و در یک زمان مشخص شکل گرفته، از این رو تغییر بخش کوچکی از آن می تواند اثرات زیادی را در بخش های مختلف پروژه به دنبال داشته با شد. در این پژوهش این تغییر کوچک در قالب به کار گیری مصالح نوین به عنوان جایگزین مصالح سنتی در پروژه ساخت آبگیر پتروشیمی مروارید مورد بررسی قرار می گیرد. ابتدا با فرض جایگزینی بتن توانمند با عملکرد بسیار بالا با الیاف فولادی (UHPFRC) با بتن معمولی در پروژه مورد بررسی قرار گرفته و تاثیرات زیست محیطی مستقیم و غیر مستقیم این جایگز ینی و تغییرات حاصل از آن ارائه می گردد و با توجه به نتایج بررسی های بعمل آمده مشخص گردید که با جایگزینی این بتن نوین می توان هزینه های چرخه عمر ماشین آلات بکار رفته در امر ساخت را به حدود ۵۰ % کاهش داد.