سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

جعفر حبیبی اصل – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز

چکیده:

این پژوهش طی مدت دو سال ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ در مرکز تحقیقات کش اورزی و منابع طبیعی خوزستان (ایستگاه تحقیقات کشاورزی شاوور)، در یک خاک رسی-سیلتی به صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. کرت های اصلی شامل شش رو ش کاشت سانتریفوژP1سانتریفوژ + فاروئرP2خطی کارP3خطی کار + فاروئرP4پشته کاری سه ردیفهP5و پشته کاری چهار ردیفه(P6بوده و کرت های فرعی نیز شامل چهار تراکم بذر ۳۰۰ ۵۰۰و۴۰۰ و ۶۰۰ دانه در متر مربع (تقریب اً ۱۲۰ ۱۶۰،۲۰۰ و ۲۴۰ گیلو گرم بر هکتار) بود. نتایج نشان داد که بیشترین مصرف سوخت با ۱۴/۹۱ لیتر بر هکتار به تیمارP2 و کمترین آن با۵/۰۲لیتر بر هکتار به تیمارP3اختصاص داشت. روش کاشتP3 با۱/۴۶۲ و روش کاشتP5 با۰/۶۲۰ساعت بر هکتار به ترتیب بیشترین و کمترین زمان مورد نیاز را به خود اختصاص دادند . در همه روش های خطی کاریP و ۶ P5 ،P4 ، P3نسبت به روش های کاشت پاششیP و ۲ P1 زمان مورد نیاز به طور معنی داری کاهش و ظرفیت مزرعه ای افزایش یافته بود. روش کاشت P2 با۰/۶۸۴هکتار بر ساعت دارای کمترین ظرفیت مزرعه ای و روشهای کاشتP و ۶ P5با متوسط۱/۶۷ هکتار بر ساعت دارای بیشترین ظرفیت مزرع ه ای بودند.