سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

امین رضا جمشیدی – دانشجوی دکتری و عضو هیأت علمی گروه مهندسی ماشین های کشاورزی دانشگاه آ
محمدامین آسودار – دانشیار گروه مهندسی ماشین های کشاورزی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ر

چکیده:

به منظور ارزیابی عملکرد دو سیستم کاشت گندم به صورت جوی و پشته در مقایسه با روش کاشت مرسوم به عنوان شاهد، آزمایشی در سال زراعی۸۸-۸۷در شهرستان گتوند واقع در شمال خوزستان انجام شد. در این آزمایش پس از شخم با گاو آهن برگرداندار در عمق ۲۵ سانتیمتری و تعداد دو مرتبه دیسک در عمق ۱۰ سانتی متری، ۹ تیمار متفاوت کاشت مورد مقایسه قرار گرفتند. تیمارها شامل نوع کشت (هیرم کاری – خشکه کاری)، کاشت با خطی کارهای رویپشته (شیار بازکن ثابت – شیار بازکن فنردار) و سه خط کشت روی پشته با فاصله ردیفهای ۶۰ و ۷۵ سانتی متری در سه تکرار در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی اجرا گردید. کشت هیرم کاری، استفاده از خطی کار با شیار بازکن فنردار و فاصله ردیفهای ۷۵ سانتی متری میزان عملکرد را در سطح یک در صد(P ≤۰/۰۱ در مقایسه با روش مرسوم به میزان ۳۳ درصد افزایش داد. همچنین این فاصله در شاخص برداشت، نوع کشت و نوع شیاربازکن P≤۰/۰۱تفاوت معنی دار نشان داد. بیشترین عملکرد دانه ( ۵۴۶۷ کیلوگرم) مربوط به تیمار هیرم کاری، فاصله ردیفهای ۷۵ سانتی متری و استفاده ازخطی کار با شیاربازکن های فنردار بود و کمترین عملکرد ( ۴۱۳۳ کیلوگرم) مربوط به تیمار کشت مرسوم منطقه بدست آمد. نتایج محاسبات نشان داد که کاشت به صورت هیرم کاری، در ردیفهای ۷۵ سانتی متری دارای سهخط کاشت با شیار بازکن های فنردار مناسب ترین تیمار در افزایش عملکرد دانه و ماده خشک تولیدی می باشد که در مقابل کشت مرسوم ۹ درصد افزایش عملکرد داشت.