سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا و گردشگری در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سمیه واسعی چهار محلی – دانشجوی کارشناسی ارشد آلودگی های محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد
علیرضا صفائیان – دانشجوی کارشناسی ارشد آلودگی های محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد
اسلام جاودان خرد – کارشناس ارشد محیط زیست

چکیده:

صنعت توریسم به عنوان یکی از صنایع پر رونق و یا در حال رشد در بسیاری از کشورها می باشد و ارتباط نزدیکی با محیط زیست طبیعی دارد، این مسئله به ویژه در مورد ا کوتوریسم (گردشگری طبیعت) و نوع خاص آن توریسم ساحلی و دریایی به دلیل حساسیت مناطق مورد استفاده بیشتر نمایان است. بهبود محیط زیست و توسعه زیر ساختها و همچنین ایجاد و افزایش امکانات رفاهی، زمینه های اشتغال و بهبود پایه های اقتصادی برای مردم بومی منطقه از پیامدهای منفی توریسم دریایی و ساحلی بر اکوسیستم های آبی می تان به تخریب اکوسیستم ها و نابودی زیستگاههای دریایی و ساحلی، آسیب به حیات آبزیان، آلودگی منابع آب سطحی و آبهای زیر زمینی در اثر ورود پساب و فاضلاب، دفع نامناسب پسامدها اشاره نمود. هر چند که بسیاری از اثرات توریسم بر اکوسیستم های دریایی در مناطق مختلف مشترک می باشند ولی بایستی در تصمیم گیری و برنامه ریزی های مدیریتی میزان حساسیت، ظرفیت برد و محیط زیست منطقه و شرایط هر محدوده بطور خاص مورد بررسی، ارزیابی و سپس تحت کنترل و نظارت قرار گیرد. در این مقاله مطالعات انجام شده توسط دفتر حفاظت اقیانوس آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA)، اثرات توسعه توریسم دریایی در کارائیب و دریای سرخ بررسی شده است.