مقاله اثرات تحریکی عصاره قارچی بر تولید سیلی مارین در کشت ریشه های مویین گیاه دارویی خارمریم (Silybum marianum) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در گیاهان دارویی از صفحه ۲۵ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: اثرات تحریکی عصاره قارچی بر تولید سیلی مارین در کشت ریشه های مویین گیاه دارویی خارمریم (Silybum marianum)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خارمریم
مقاله تحریک
مقاله ریشه های مویین
مقاله سیلی مارین
مقاله عصاره قارچی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسنلو طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: احمدی معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: خیام نکویی سیدمجتبی
جناب آقای / سرکار خانم: صالحی جوزانی غلامرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سیلی مارین، استخراج شده از دانه های گیاه خارمریم اغلب در درمان بیماری های کبدی مورد استفاده قرار می گیرد. ریشه های مویین حاصل از گیاه خارمریم قادر به تولید سیلی مارین هستند.
هدف: استفاده از عوامل محرک، راه مناسبی جهت افزایش تولید متابولیت ها در شرایط درون شیشه می باشد. محرک ها موجب تغییر در مسیر بیوسنتز متابولیت ها شده و بدین سبب در شناخت بهتر، از مسیر سیگنالینگ سلولی موثر می باشند.
روش بررسی: در این پ‍ژوهش پس از کشت ریشه های مویین گیاه خارمریم، تاثیر غلظت های مختلف عصاره قارچ های Fusarium oxysprum و Phytophtora meloni (0، ۱۰ و ۲۰ میلی گرم بر ۵۰ میلی لیتر محیط کشت) بر میزان تولید فلاونولیگنان ها با استفاده از کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا مورد بررسی قرار گرفت. نمونه برداری در ۴ زمان مختلف (۰، ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت) انجام شد.
نتایج: نتایج نشان دادند که کشت ریشه های مویین گیاه خارمریم حاوی مقادیر بالایی از فلاونولیگنان ها شامل سیلی کریستین، سیلی دیانین، سیلی بین، ایزوسیلیبین و تاکسی فولین می باشند. در محیط های تیمار شده با عصاره F.oxysprum (10 میلی گرم بر ۵۰ میلی لیتر محیط کشت) حداکثر میزان تولید سیلی مارین (۰٫۳۲ mg g-1 DW) در پایان در پایان ۷۲ ساعت مشاهده شد (۲٫۲۸ برابر شاهد). در محیط های تیمار شده با ph.meloni (20 میلی گرم بر ۵۰ میلی لیتر محیط کشت)، حداکثر میزان تولید سیلی مارین (۰٫۱۳ mg g-1 DW) در پایان ۷۲ ساعت مشاهده شد (۱٫۹ برابر شاهد).
نتیجه گیری: کشت ریشه های مویین گیاه خارمریم بسیار مستعد تحریک با محرک های قارچی می باشند که برای افزایش قابلیت تولید سیلی مارین از طریق کشت ریشه های مویین گیاه خارمریم در مقادیر بالا مفید می باشد.