سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

فاطمه ستایشی – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست
حسین وارسته مرادی – استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
عبدالرسول سلمان ماهینی – دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

نابودی زیستگاه یکی از اصلی ترین عوامل تهدید کننده گونه ها محسوب می گردد به طوری که تا سال ۱۹۸۰ میلادی در حدود ۳۰ درصد انقراض گونه ها به تخریب و انهدام زیستگاه حیات وحش نسبت داده شده است. قطعه قطعه شدن زیستگاه یک مشکل نگران کننده در زیست شناسی حفاظت است که گاهی این پدیده سبب نابودی زیستگاه می شود. این مطالعه اثرات اندازه لکه بر شاخص های تنوع زیستی و آنالیز تشابه ( ANOSIM) و آنالیز درصد تشابه ( SIMPER) برای فصل پاییز را در تیمارهای مختلف یعنی لکه ها با مساحت بیش از ۳۰۰ هکتار، ۱۰ تا ۲۵ هکتار، ۱تا ۱۰ هکتار و لکه ها با مساحت زیر ۱ هکتار را بررسی می کند این مطالعه در ۲۶ لکه انجام شد و نتایج نشان داد که مقدار شاخص های تنوع سیمسون، شانون و N2 در لکه های جنگلی با مساحت بیشتر از ۳۰۰ هکتار بیشترین مقدار بوده است و شاخص های تنوع کامارگو و Nee در لکه ها با مساحت کمتر از یک هکتار بیشترین مقدار را از خود نشان داده است. در فصل پاییز، در مناطق جنگلی با مساحت کمتر از ۱ هکتار، بیش از ۹۱ درصد ترکیب گونه ای رامگس گیر گلو سرخ به خود اختصاص داد. در مناطق جنگلی با مساحت ۱-۱۰ هکتار بیش از ۷۶ درصد ترکیب گونه ای مربوط به مگس گیر گلو سرخ بود. در مناطق جنگلی با مساحت ۱۰ تا ۲۵ هکتار ۶۹ درصد ترکیب گونه ای به مگس گیر گلو سرخ اختصاص یافت. در بخش های با مساحت بیش از ۳۰۰ هکتار بیش از ۶۰ درصد از ترکیب گونه ای مربوط به چرخ ریسک بزرگ بود. این تحقیق اهمیت لکه های جنگلی در حفاظت پرندگان و نیز حفاظت از بوم سازگان های جنگلی را نشان می-دهد.