سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس بین المللی آب و فاضلاب

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مجید هراتی – کارشناس ارشد وزارت جهاد کشاورزی سازمان امور اراضی کشور
مهدی تمدن رستگار – کارشناس ارشد وزارت جهاد کشاورزی سازمان امور اراضی کشور

چکیده:

تولید و پرورش محصولات کشاورزی به عنوان منبع تامین غذای انسان و دام در اطراف شهرهای بزرگ رایج است در برخی از این شهرها از فاضلاب خام و تصفیه شده و پسابهای شهری جهت ابیاری مزارع استفاده می شود در جنوب شهر تهران نیز ابیاری طولانی مدت اراضی کشاورزی با پسابهای حاصل از فعالیت روزمره شهری کلانشهر تهران ضمن حاصلخیزی خاک و بخصوص تامین عناصر پرمصرف ازت و فسفر و عناصر کم مصرف آهن، روی و منگنز و افزایش مواد الی باعث افزایش میزان و غلظت فلزات سنگین و سایر مواد الاینده خاک گردیده است بررسی کمی و کیفی پسابها از نظر میزان مواد الاینده و اثرات طولانی مدت آنها براراضی کشاورزی و مقایسه آنها با استانداردهای موجود حاکی از آن است که با وضعیت موجود امکان کشت اکثریت محصولات وجود نداشته و تنها می توان از اراضی مزبور برای تولید برخی از گیاهان که اندام اقتصادی آنها به صورت مستقیم موردمصرف انسان قرار نخواهد گرفت و یا حداقل طی یک فرایندی مورد استفاده قرار گیرد استفاده نمود. میزان فلزات سنگین سرب، کادمیم، نیکل و کروم موجود در پسابهای شهری تهران به میزان بیش از حدود استاندارد و به استانه خطرناک برای رشد گیاهان رسیده است. در حال حاضر الگوی غالب کشت منطقه ذرت – گندم می باشد که محصول تولید شده آنها بصورت مستقیم و غیرمستقیم به مصرف خوراک انسان و دام اختصاص می یابد.