سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

حمیدرضا امینی – عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان
احسان رضایت – دانش آموخته علوم دامی و کارشناس علوم و صنایع غذایی
عباسعلی قیصری – استادیار گروه علوم دامی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
مریم شیروانی – دانش آموخته علوم دامی و کارشناس علوم و صنایع غذایی

چکیده:

در این آزمایش تعداد ۲۶۰ قطعه جوجه گوشتی یک روزه (راس ۳۰۸ ) در قالب یک طرح کاملاً تصادفی به ۵ تیمار با ۴ تکرار اختصاص یافت.تیمارهای آزمایشی شامل سطح ۲۰۰ میلی گرم در کیلوگرم ویتامین E و ۴ سطح بره موم ( ۰، ۵۰۰ ، ۱۰۰۰ ،و ۲۰۰۰ میلی گرم در کیلوگرم) در جیره غذایی بود. در سن ۴۲ روزگی از هر تکرار ۲ قطعه جوجه انتخاب و پس از ذبح، گوشت ماهیچه ران و سینه به طور جداگانه استخوان زدایی و چرخ شد. پایداری اکسیداتیو گوشت هر بافت در روزهای ۵ و ۱۰ نگهداری به روش آزمون تیوباربیوتریک اسید ( TBA ) اندازه گیری شد. با افزایش مدت زمان نگهداری از ۵ به ۱۰ روز، غلظت مالون آلدهاید تولیدی در بافت ها به طور معنی داری ( ۰۵ / P<0 ) افزایش یافت. وقوع اکسیداسیون لیپیدی گوشت ران به طور معنی داری ( ۰۵ / P<0 ) بالاتر از سینه بود. همچنین در زمان ۱۰ نگهداری استفاده از سطح ۲۰۰ میلی گرم در کیلو گرم ویتامین E در مقایسه با گروه شاهد به طور معنی داری ( ۰۵ / P<0 ) باعث کاهش عدد TBA گوشت سینه شد. استفاده از سطح ۲۰۰ میلی گرم در کیلو گرم ویتامین E و سطح ۲۰۰۰ میلی گرم در کیلو گرم بره موم به طور معنی داری ( ۰۵ / P<0 ) باعث کاهش وقوع پراکسیداسیون لیپیدی و مقدار TBA گوشت ران در روز ۵ نگهداری شد. بر این اساس قدرت آنتی اکسیدانی بره موم مورد استفاده در جیره غذایی جوجه های گوشتی می تواند قابل مقایسه با ویتامین E باشد