سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

فرامرز قدیریان – کارشناس ارشد راه و ترابری، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
محمد رحیم هلاکو – کارشناس ارشد مدیریت پروژه – معاونت راهسازی اداره کل راه و ترابری استان

چکیده:

تخصیصمنابع و امکانات محدود به نحوی که بهطور موثر و مطلوبی نیازهای ایمنی جامعه را تامین کند مستلزم ایجاد یکچهارچوب منطقی و سیستماتیکجهت تصمیمگیری اصولی است. بطورکلی استراتژیهای انتخاب برنامههای ایمنی میتواند ازبین روشهای تعیین اولویت پروژههای حمل و نقل انتخاب گردند ولی از این بین استراتژی مهم که با توجه به تحقیقات بهعملآمده بر روی متولیان اجرای طرحهای ایمنسازی اعم از وزارت راه و شهرسازی، راهنمایی رانندگی نیروی انتظامی ، سازمان حمل و نقل و وزارت بهداشت ودرمان بیشتر از سایر استراتژیها مورد استفاده قرار میگیرد عبارت است از: استراتژی استفاده از نتایج تجربی گذشته و استفاده از طرحهای ایمنسازی که هماکنون مورد استفاده قرار میگیرد. بهاین صورت که سیاستگذاران همین روند فعلی اجرای برنامههای ایمنی را به منظور ارتقاء سطح ایمنی ادامه میدهند. در این تحقیق سعی شده است که بااستراتژی موثرترین- هزینه ثابت نماییم که اولویت بندی پروژههای ایمن سازی بر این اساس موثرتر و بازگشت اقتصادی بیشتری به مراه خواهد داشت. بهمین منظور کلیه طرحهای ایمن سازی اجراگردیده طی سال های گذشته در محور گرگان– آزاد شهر مورد بررسی و آنالیز قرار گرفته نشان داده شده است که استفاده ازاستراتژی تجربیات طرحهای گذشته در ایمنسازی این محور نمیتواند به اندازه استفاده ازCEA موثر باشد.