سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

سعید امان پور – استادیار دانشگاه شهید چمران،عضو هیات علمی گروه جغرافیا و برنامه ریزی
کوکب ظریفی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید چمران اهواز،گروه جغرافیا و برنام

چکیده:

حاشیه نشینی درشهر اهواز تابعی از روند حاشیه نشینی درکل کشور است اغاز این پدیده درشهر اهواز به دهه اقبل از سال ۱۳۲۰ و دهه ۱۳۴۰ به دنبال انجام اصلاحات ارضی و تحولات اقتصادینفت و افزایش درآمد کشور روند افزایشی داشته است ایجادشرکت نفت و تاسیسات وابسته به آن نیاز به نیروی کارگر ساده و متخصص و ایجاد دانشگاه و… درشهر اهواز باعث رشدجمعیت مهاجرت و شهرنشینی شد شهر اهواز هفتمین کلانشهر با جمعیت ۱۰۳۸۹۸۰ نفردرسال ۱۳۸۸ دارای جمعیتی حدود ۴۰۰۰۰۰ نفر حاشیه نشینی می باشد که این رقم بیش از ۳۵درصد جمعیت کل شهر بوده و بین کلان شهرهای ایران بحرانی ترین وضعیت را دارد این مقاله به بررسی و مقایسه ابعاد اقتصادی ۳ منطقه حاشیه نشین آل صافی زوویه و عین دو با متغیرهای جامعه شناسی کار وشغل بارتکفل بررسی میزان اشتغال تنوع مشاغل درناحیه موقعیت کسب و کار نرخ بیکاری اشتغال دولتی موقعیت فعالت های صنعتی وضعیت شکاف رفاهی ناحیه می پردازد روش تحقیق دراین مقاله توصیفی تحلیلی و اطلاعات به رو ش کتابخانه ای و میدانی جمع آوری و تجزیه و تحلیل گردیدها ست.