سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

اسماعیل مرید – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته ترویج و آموزش کشاورزی
مسعود برادران – عضو هیئت علمی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین

چکیده:

اتکا برداشن علمی و چشم پوشی از دانش ضمنی کشاورزان درفعالیت های ترویج کشاورزی به عنوان یک مشکل اساسی در افزایش عملکرد کشاورزی بوده است به علاوه این مشکل با رهیافت کنونی در فعالیت ترویج وتاکید بر این جایگزین بهبود ظرفیت میزان حمایت ترویج همراه شده است درحالیکه ظرفیت فعالی شامل توجه نمودن و به کارگماشتن دانش ضمنی کشاورز در فعالیتهای ترویجی به فراموشی سپرده شدهاست بنابراین جهت بهبود عملکرد کشاورزی براساس فعالیت های پایداری رهیافت جدیدی در مدیریت دانش در فعالیت های ترویج کشاورزی لازم و ضروری می باشد دراین مقاله براساس مطالعات کتابخانه ای تهیه شده و یک چارچوب مفهومی از مدیریت دانش را ارایه داده و براساس مدل تبدیلی دانش نوناکا و تاکوچی ۱۹۹۵ و راهبردهای مدیریت دانش تدوین قوانین کارگزینی بوسیله هنسن و همکاران ۱۹۹۹ بنیان نهاده شدهاست.در ادامه با ارزیابی تجربی خدمات ترویج کشاورزی دربرخی از کشورهای در حال توسعه به عنوان اصولی جهت توسعه مدل مدیریت دانش برای فعالیت های ترویج کشاورزی می پردازد