مقاله آیا انواع چربی های زیرجلدی شکمی می توانند به عنوان عامل پیشگویی کننده درگیری عروق کرونر عمل نمایند؟ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تیر ۱۳۹۱ در مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران از صفحه ۱۵۰ تا ۱۵۵ منتشر شده است.
نام: آیا انواع چربی های زیرجلدی شکمی می توانند به عنوان عامل پیشگویی کننده درگیری عروق کرونر عمل نمایند؟
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بیماری های عروق کرونر
مقاله بافت چربی
مقاله چربی زیر جلدی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقی معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: پورمقدس زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: حکمت نیا علی
جناب آقای / سرکار خانم: صانعی حمید
جناب آقای / سرکار خانم: صراف زادگان نضال

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: با توجه به محدود و متناقض بدون پژوهش ها پیرامون نقش چربی های زیر جلدی شکمی، در بررسی حاضر نقش انواع چربی های زیرجلدی شکمی به عنوان عامل پیشگویی کننده درگیری عروق کرونری مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها: در مطالعه مقطعی حاضر ۱۲۲ بیمار دارای آنژین پایدار مورد آنژیوگرافی توسط روش استاندارد قرار گرفتند، و تنگی بیش از ۵۰% به عنوان درگیری عروق کرونر در نظر گرفته شد. براین اساس، بیماران به دو دسته مبتلا (۷۳ نفر) و غیر مبتلا (۵۰ نفر) به درگیری عروق کرونر تقسیم شدند، سه روز بعد بیماران تحت انجام سی تی اسکن شکمی برای مشخص نمودن چربی های زیر جلدی شکمی قرار گرفتند. برای بررسی نقش پیشگویی کننده انواع چربی شکمی زیرجلدی در در گیری عروق کرونر و حذف عوامل مخدوش گر، ابتدا آزمون رگرسیون خطی برای حذف نقش سن و جنس، و سپس برای حذف نقش سن و جنس به علاوه سابقه ابتلا به فشار خون، اختلال چربی خون و دیابت، این آزمون مورد استفاده قرار گرفت.
یافته ها: در پژوهش حاضر از ۱۲۲ بیمار مورد بررسی با میانگین سنی ۷٫۶±۵۲٫۵، ۷۳ بیمار درگیری قطعی عروق کرونر داشتند که در آن ها چربی زیر جلدی سطحی (P=0.94, b=1)، عمقی (P=0.91, b=1) و کل (P=0.91, b=1) پس از تعدیل نقش متغیرهای مخدوش گر نتوانستند ارتباط معنی داری با بیماری های عروق کرونر را نشان دهند.
نتیجه گیری: انواع مختلف چربی های زیرجلدی نمی تواند به عنوان عامل پیشگویی کننده درگیری عروق کرونر عمل نماید.