سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی مدیریت پسماند

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی کولیوند – دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی تهران- گ
رامین نبی زاده – دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی تهران – گ
احمد جنیدی جعفری – دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران، عضو هیئت علمی گروه مهندسی ب
مسعود یونسیان – دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران، عضو هیئت علمی گروه مهندسی ب

چکیده:

در این مطالعه توصیفی، ۱۰ مطب دندانپزشکی عمومی، ۸ مطب دندانپزشکی تخصصی، ۵ مطب دندانپزشکی تجربی و ۵ لابراتور دندانسازی بصورت تصادفی ساده انتخاب و از هر مطب سه نمونه در انتهای سه روز کاری متوا لی برداشت شد. نمونه ها به صورت دستی جداسازی و به ۷۴ جزء مختلف تفکیک و با استفاده از ترازوی آزمایشگاهی توزین شدند. در مرحله بعد اجزای توزین شده بر اساس ویژگی و پتانسیل خطرزایی و همچنین جنس دسته بندی شدند. سهم تولید پسماند های شبه خانگی، بالقوه عفونی، شیمیایی- دارویی و پسماند های سمی به ترتیب برابر با ۷۱/۱۵ و ۲۰/۴ و ۷/۲۶ و ۰/۱۸ درصد محاسبه گردید. اجزای اصلی تشکیل دهنده پسماند های تولیدی در مراکز دندانپزشکی شامل هفت جزء می شود، بنابراین جهت انجام برنامه های کاهش، جداسازی و بازیافت پسماند در مطب های دندانپزشکی می بایست بیشترین تمرکز را روی این اجزا داشت. در رابطه با مدیریت بهینه پسماند های دندانپزشکی پیشنهاد بر این است که علاوه بر آموزش دندانپزشکان جهت انجام فعالیت های مربوط به کاهش، جداسازی و یا بازیافت پسماند در داخل مطب، جمع آوری و دفع پسماند های سمی، شیمیایی – دارویی ، بالقوه عفونی و شبه خانگی به صورت جداگانه و مطابق با دستورالعملها و ضوابط مربوطه انجام گیرد.