سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

هوشنگ دهقان زاده – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گیلان
سید ضیاءالدین میرحسینی – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان
عبدالاحد شادپرور – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان
احمد قربانی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گیلان

چکیده:

تنوع ژنتیکی پن ج جمعیت از مرغهای بوم یاستانها ی مازندرا ن ، اصفهان ، فارس ، یزد ، آذربایجان غربی با استفاده از نشانگرهای RAPD مورد بررس ی قرار گرفت. استخراج DNA با روش تغییر یافته استخراج نمکی (Salting out) انجا م شد . تکثیر DNA ژنوم ی با تعداد ۳۰ فرد از هر جمعیت و با استفاده از ۱۰ آغازگر تصادفی ۱۰ نوکلئوتیدی و از طریق واکنش زنجیر های پلیمراز (PCR) صورت گرف ت . طو ل قطعات تکثیر یافته در آغازگرهای مختلف بین ۲۳۷ تا ۳۲۴۰ جفت باز متغیربود. براساس باندها ی چند شکل و براساس کل باندها،جمعیتها ی استان فارس و مازندران به ترتیب با ۰/۱۸۱۹ و ۰/۱۰۴۲ بیشترین فاصله ژنتیکی و جمعیتهای استان فار س و اصفهان به ترتیب با ۰/۰۶۶ و ۰/۰۳۹۱ کمترین فاصله ژنتیکی را داشتند. بیشترین و کمترین تنوع درو ن جمعیتی بتریتب متعلق به جمعیتهای استان یزد (۰/۲۰۸) و استان مازندران (۰/۱۵۶) می باشد. درخت فیلوژنی ترسیم شده براساس روش UPGMA، جمعیتهای مرغ بوم ی مورد مطالعه را در دو گروه قرار داد : گرو ه اول شام ل جمعیتهای استانها ی اصفهان ، فارس ، یزد و آذربایجا ن غربی و گروه دو م شامل جمعیت استان مازندران بود . با توجه به تنوع ژنتیکی پایین در درون جمعیتها میتوان با افزایش تعداد موثر جمعیت ،کنترل آمیزشها برای ایجاد حداقل همخونی در هر گله ونیز ایجاد جمعیتهای جداگانه با تعداد اولیه بیشتر موجب جلوگیری از کاهش تنوع ژنتیکی شد.