سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

عبدالستار دارابی – استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
مصباح بابالار – استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

به منظور آنالیز رشد نه توده بومی و سه رقم تجاری پیاز تحقیقی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در دو منطقه بهبهان و کرج به مدت یک سال زراعی (۱۳۸۶-۱۳۸۵) اجرا گردید. در بهبهان بذرها در اوایل آبان در خزانه کشت و نشاها در اوایل بهمن به زمین اصلی منتقل شدند. تاریخ کاشت بذرها در کرج اواسط اسفند بود و انتقال نشاها به زمین اصلی در اواخر اردیبهشت ماه صورت گرفت. نتایج آنالیز رشد مشخص نمود که در منطقه بهبهان دوره رشد کند حدود ۱۳۵ روز و در منطقه کرج حدود ۷۵ روز بعد از جوانه زدن ادامه داشت و سپس مرحله رشد سریع شروع شد. در هر دو منطقه همبستگی مثبت و معنیداری در سطح ۱% بین سرعت رشد نسبی و سرعت آسیمیلاسیون خالص مشاهده گردید. در بهبهان توده سفید بهبهان به دلیل دارا بودن بیشترین سرعت رشد سوخ و حداکثر سرعت رشد محصول، در بیشتر مراحل رشد و نمو گیاه، بالاترین عملکرد ماده خشک سوخ در هکتار را تولید نمود. در این منطقه بیشترین شاخص سطح برگ (۵/۸) در رقم زرگان مشاهده شد. در منطقه کرج بیشتر بودن سرعت رشد سوخ رقم زرگان، در بیشتر مراحل رشد ونمو این اندام، سبب افزایش عملکرد ماده خشک سوخ این رقم در مقایسه با سایر ارقام و تودهها گردید. در کرج بیشترین شاخص سطح برگ (۲/۹۳) به توده سفید نیشابور مربوط بود.