سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش ملی مهندسی مخازن هیدروکربوری، علوم و صنایع وابسته

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سید وهاب حمیدیان – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی نفت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد امیدیه
عباسعلی چنگلوایی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد امیدیه/دکتری مهندسی شیمی

چکیده:

در این مقاله، پارامترهای مهم و تأثیرگذار در تزریق ماده فعال‌کننده سطحی مورد مطالعه و بررسی قرار می‌گیرند. پارامترهای عملیاتی نقش مهمی در موفقیت هر پروژه ازدیاد برداشت نفت از مخازن بازی می‌کنند، بنابراین شناخت و بهینه‌سازی این پارامترها می‌توانند کلید موفقیت در انجام آن باشد. پارامترهایی که در این پژوهش مورد مطالعه قرار گرفتند عبارتند از: زمان شروع تزریق محلول و مکان چاه‌های تزریقی . براساس شبیه سازی های انجام شده برای مخزنی که در سال ۲۰۱۱ شروع به تولید می کند، در سال ۲۰۲۱ دبی تولیدی از مخزن شروع به کاهش می‌کند.به منظور جلوگیری از کاهش دبی تولیدی، در سه زمان مختلف محلول ماده فعال کننده سطحی با غلظت ۲ درصد حجمی به مخزنی با نرخ ۵۰۰۰ بشکه در روز به مدت ۱۵ سال تزریق شد که بهترین سال برای تزریق سال ۲۰۱۸ تشخیص داده شد. به منظور یافتن مناسب‌ترین مکان برای حفر چاه‌های تزریقی آنالیز حساسیت بر مکان چاه‌ها انجام شد. در سه حالت مختلف دو چاه تزریقی حفر گردیدند. در حالت اول چاه‌ها به نحوی حفر شدند که بیشترین فاصله را با چاه‌های تولیدی داشتند در این حالت فاصله‌ی چاه‌های تولیدی و تزریقی در حدود ۱۱۰۰ متر می‌باشد. در حالت‌های دوم و سوم این فاصله‌ها کمتر در نظر گرفته شده و به ترتیب ۸۰۰ و ۶۰۰ متر می باشند.بر اساس آنالیز حساسیت انجام شده بهترین فاصله ی چاه تزریقی در ۶۰۰ متری چاه تولیدی می باشد.