سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش بین المللی خلیج فارس

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

حمیدرضا شریفان – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست ،عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آز
مهدی بدری فریمان – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست ،عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آز
علی داوری – ۳دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع طبیعی-محیط زیست، دانشکده منابع طب

چکیده:

کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها در سال ۱۹۷۳ با برگزاری کنفرانس بین المللی آلودگی دریا توسطIMO به تصویب رسید و متعاقباً توسط پروتکل ۱۹۷۸ اصلاح گردید . این مقررات دربرگیرنده منابع گوناگون آلودگی ناشی از کشتیها بوده و هدف اصلی آن، حذف آلودگی عمد ه ی محیط زیست دریا بوسیله نفت و سایر مواد مضر وکاهش تخلیه چنین موادی بصورت عمدی و یا غیرعمدی، از طریق اعمال قوانین و مقررات بر کشتی ها و بنادر می باشد . اخیرا به دلیل افزایش تجارت جهانی، انتقال کالا از طریق بنادر رونق چشمگیری یافته است . به دلیل حضور موتور های دیزلی از قبیل کشتی، کامیون، تراکتور، جابجا کننده ها(لیفت تراکت) وغیره غلظت آلاینده هایی از قبیل هیدروکربن ها، ذرات معلق و اکسید های نیتروژن در هوای این مناطق به شدت افزایش پیدا کرده است . از جمله راهکار ها و اقداماتی که برای کاهش اثرات مضر حمل و نقل در یایی بر محیط زیست منطقه دارد به سه دسته اقدامات پیشگیرانه، اقدامات کنترلی، اقداماتی برای آینده تقسیم می شود . در این خصوص ضمیمه ۶ کنوانسیون مارپل تاکید بر کنترل آلاینده های گازی خروجی از فانل کشتی ها دارد در این راستا در این مطالعه با بررسی میزان متوسط آلودگی هوای کشور های حوزه خلیج فارس به تعیین نوع و کمیت گاز های خروجی از فانل یکی کشتی های تجاری در بندر امام خمینی پرداخته شده است . بندر امام خمینی یکی از مناطق با جاذبه های طبیعی بالا می باشد که نسبت به آلودگی ها ی موجود حساس می باشد