سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی حفاظت و برنامه ریزی محیط زیست

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

سهیلاسادات موسوی – کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران،
پیمان باباخانلو – دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی، دانشگاه عالی دفاع ملی تهران، ایران.

چکیده:

از جمله خطرات جدی هزاره سوم، مسایل مختلف زیست محیطی نظیر گرم شدن کره زمین، تحلیل لایه ازن، کاهش منابع طبیعی،خشکسالی، رشد فزاینده جمعیت، از دست رفتن تنوع زیستی و انواع آلودگی هاست. از آنجایی که دستیابی به محیط زیستی سالم درهر کشور، با آگاهی عموم مردم آن جامعه ارتباط دارد، بنابراین آموزش می تواند در این امر بسیار موثر باشد. آموزش محیط زیست، بنیادی ترین شیوه در حفاظت محیط زیست بوده که هدف از آن یافتن مناسب ترین و بهترین نظام و شیوه ارائه مطالب و نحوه فعالیتها و اجرای ساختاری است که زمینه ساز ارتقاء آگاهی های زیست محیطی در سطح جامعه می باشد تا از این طریق هر فرد جامعه،خود را از طریق احترام گذاشتن به طبیعت، مسئول در حفظ و حمایت از محیط زیست بداند. همچنین در این راستا نظریه توسعه پایدارشهری موضوع های جلوگیری از آلودگی های محیط شهری و ناحیه ای، کاهش ظرفیت های تولید محیط محلی، ناحیه ای و ملی، حمایت از بازیافت ها و عدم حمایت از توسعه های زیان آور و از بین بردن شکاف میان فقیر و غنی را مطرح می کند. بر این اساسهدف کلی این تحقیق بررسی اهمیت و ضرورت آموزش حفظ محیط زیست در راستای توسعه پایدار شهری می باشد. روش تحقیق ز نوع توصیفی است و اطلاعات بر اساس مطالعات کتابخانه ای و اسنادی جمع آوری شده است. همچنین اهداف این تحقیق عبارتند از آشنایی با آموزش محیط زیست و شناسایی اهداف آموزش محیط زیست، نقش آموزش محیط زیست در توسعه پایدار شهری، آشنایی باتاریخچه، مفاهیم و اهداف توسعه پایدار و آشنایی با مفاهیم و اهداف توسعه پایدار شهری. یکی از مولفه های توسعه پایدار آموزش میباشد که در این راستا گسترش توسعه و حفظ حقوق نسل های آینده یعنی توسعه پایدار با برنامه ریزی و آموزش اثربخش محیط زیست، می تواند به طور جدی و رسمی به حفاظت محیط زیست مساعدت نماید. نتایج تحقیقات نشان داد که آموزش حفظ محیطزیست با مشارکت و آگاهی عموم مردم در حفظ و احیاء محیط زیست رابطه مثبت و معنی داری دارد. از این رو در این مقاله برآنیم که به اهمیت آموزش محیط زیست در راستای توسعه پایدار شهری بپردازیم.