مقاله آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت در ایران: گذشته، حال و آینده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در آموزش بهداشت و ارتقای سلامت ایران (فارسی) از صفحه ۵ تا ۸ منتشر شده است.
نام: آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت در ایران: گذشته، حال و آینده
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کشاورزمحمدی نسترن
جناب آقای / سرکار خانم: زارعی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: پارسی نیا سعید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چگونگی رویکرد بشر به سلامت و درک عوامل موثر بر آن در طول زمان تغییر نموده است. انسان در ابتدا با رویکرد غیرعلمی به مقوله سلامت و بیماری می نگریست و خرافات، ارواح و سایر دلایل ماوراء طبیعه را در ایجاد بیماری دخیل می دانست. با پیشرفت علم و بخصوص با اختراع میکروسکوپ و رشد علوم زیست شناسی، موجودات جاندار ریز قابل رویت خصوصا میکروب ها به عنوان عامل بیماری زا کشف و معرفی شدند و بدین گونه رویکردهای علمی به سلامت امکان ظهور یافت.
با پیشرفت علم و تکنولوژی، درک موجود از بیماری و سلامت و رویکرد متخصصین به آن دچار دگرگونی شد، لذا علوم بهداشتی نیز دچار تغییرات تکمیلی و تطابقی مهمی گردیدند که از آن ها به عنوان انقلاب های علم بهداشت یاد می شود. در کشورهای پیشرفته این تغییر جهت، ابتدا از رویکرد خرافی به بیماری به رویکرد پزشکی (انقلاب اول بهداشت عمومی)، و سپس به رویکرد روانشناختی (انقلاب دوم بهداشت عمومی) متبلور شد. گزارش لالوند در سال ۱۹۷۴ و متعاقب آن انتشار اعلامیه آلما آتا در سال ۱۹۷۸ با ارائه رویکرد جدید جامعه شناسانه به سلامت، به عنوان نقاط عطف انقلاب سوم بهداشت عمومی و موج اول علم ارتقاء سلامت مطرح شدند. انتشار «منشور اتاوا» در سال ۱۹۸۶ در اختتامیه اولین کنفرانس ارتقاء سلامت که توسط سازمان جهانی بهداشت در کانادا برگزار شد، به عنوان تاریخ رسمی تولد این علم محسوب می شود.