سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش علمی دانشجویان علوم تربیتی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

زهرا چینی – کارشناس ارشد کتابداری و اطلاع رسانی دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشگاه
محمدرضا تمنایی فر – استادیار دانشگاه کاشان

چکیده:

امروزه مسأله آموزش و پژوهش از حد یک مسئولیت فردی یا حتی اجتماعی بالاتر رفته و لازمه حیات ملی و بین المللی است. روند شتابان تحولات علمی و فنی و اهمیت یافتن دانش به عنوان اصلی ترین عامل مزیت نسبی کشورها، فرصت کوتاهیبرای پرداختن و اولویت دادن به امور آموزشی و پژوهشی در سطوح عالی باقی گذاشته است (خلیجی، ۱۳۷۶ ). مقوله آموزش الکترونیکی یا دانشگاه مجازی در طول سال های اخیر به عنوان یکی ازکاربردهای مهم فن آوری اطلاعات و ارتباطات در جهانمطرح بوده است. آموزش الکترونیکی قابلیت های زیادی دارد که به منظور درک بهتر، بایستی ویژگی ها و مفاهیم زیربنایی آنرا بهتر شناخت. این مقاله در صدد است ضمن ارائه تعریف و اصلاح شناسی آموزش الکترونیکی، ویژگی ها و زیرساخت های این نظام آموزشی را به اجمال بیان کرده و در نهایت به شناسایی موانع توسعه این نوع آموزش در سیستم آموزشی به خصوص در ایران بپردازد.