سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی سلامت، محیط زیست، و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

کیومرث کاظمی – کارشناس بهداشت محیط
ادریس بذرافشان – استادیار و عضو هیات علمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
محمدصدیق مرتضوی – استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس
عباس عرب – کارشناس بهداشت محیط ، کارشناس مسئول بهداشت محیط و حرفه ای مرکز بهداشت

چکیده:

مقدمه : این تحقیق با هدف تعیین میزان آلودگی باکتریایی آب یونیتهای دندانپزشکی موجود در شهرستان چابهار و به دنبال توصیه های ADA جهت کنترل میزان آلودگی آب یونیتها و رساندن آن به حد ایده آل ( کمتر از ۲۰۰cfu/ml) انجام گرفت. مواد و روشها : در این تحقیق که به روش توصیفی و تحلیلی و در سال ۱۳۸۹ در شهرستان چابهار انجام شد ، ۲۰۸ نمونه آب از ۵ قسمت هر یونیت به صورت قبل از شروع کار (ساعت ۸) و بعد از شروع کار (ساعت ۱۲ ) و در روزهای معین شنبه و چهارشنبه گرفته شد. ضمن اینکه تعداد ۱۰ نمونه از منابع مختلف آب شهر و شبکه شهری نمونه برداری شد. نمونه ها در محیط بلاد آگار و مک کانکی در دمای ۳۷ درجه سانتی گراد تا ۴۸ ساعت در انکوباتور نگهداری و در روز سوم شمارش شدند. در پایان داده ها با استفاده از نرم افزار و آزمونهای آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها : نمونه های منابع آب شهری و آب ورودی به یونیت فاقد آلودگی بودند. میانگین کل شمارش باکتریایی سایر قسمتهای یونیت ۶۹۱۹cfu/ml بود. میانگین شمارش باکتریایی بعد از اتمام کار (۸۶۷۶cfu/ml) بیشتر از قبل از شروع کار (( ۵۱۶۳cfu/ml) p=0/223) وهمچنین میانگین شمارش باکتریایی روز شنبه (۸۸۶۳cfu/ml) بیشتر از روز چهارشنبه (۴۹۷۶cuf/ml) (p=0/178) بود. نتیجه گیری : طبق نتایج ، این مطالعه نشان داد که میزان آلودگی آب یونیتهای دندانپزشکی بالاست. فلاشینگ ، استفاده از مواد ضدعفونی کننده و نیز قرار دادن فیلتر در مسیر آب یونیتها جهت کاهش باکتریهای معلق در آب یونیت از جمله راههای کنترل آلودگی می باشد.