مفهوم خانه :

خانه به عنوان یک سر پناه امن و آرامش بخش، از ابتدایی ترین مسایلی است که انسان همواره با آن رو به رو شده است و به دنبال راه حلی منطقی و مناسب برای تامین آن است.

مسکن و سکونت با کلمه »سکینه« به معنای آرام، آرامش، وقار، طمانینه، آنچه دل را قوی گرداند و اطمینان بخشد، هم ریشه می باشد. مسکن بر وزن مفعل اسم مکان است به معنای آرامش و سکونت از ریشه »سکن« به معنی آرامش می آید. در لغت نامه دهخدا مسکن چنین معنی شده »:جای باشش و خانه، منزل و بیت، جای سکونت و مقام ، جای آرام«

فرد در خانواده بایدکاملاً احساس محرمیت و امنیت داشته باشد و حضور هیچ غیری نباید این آرامش را از او بگیرد و مالکیت او را مخدوش کند. همانطور که میبینیم مسکن مفهوم کلی تری داشته و منظور مکانی است که انسان در آن ساکن بوده و آرامش می گیرد از آنجایی که انسان فطرتا خواهان آرامش و مکان محفوظ میباشد تامین مسکن مناسب یکی از مسائل مهم زندگی و معیشت بشر محسوب می شود.

خلوت و محرمیت اگر به خانواده به عنوان اصلی ترین کاربر مسکن بنگریم متوجه خواهیم شد که فضای خانه را بر اساس آداب وسنن و سلیقه های خود فراهم می کند.

تادئو آندو: خانه اولین فضایی است که آدمی احساس تعلق فضایی را در آن تجربه می کند. خانه تنها مکانی است که در اولین تجربه های بی واسطه با فضا در انزوا و جمع در آن صورت می گیرد.خلوت با خود، همسر، فرزندان و دیگران بی تعرض غیر در آن ممکن می گردد.

علاوه بر توجه به بعد فیزیکی ساختمان (همانند: شرایط اقلیمی، سازه تاسیسات دسترسی ها و همسایگی و غیره) توجه به آرامش روانی کاربران اهمیت فراوانی دارد. تامین آسایش روحی کاربران و توجه به مفاهیم مطرح شده در حوزه روانشناسی محیطی از قبیل: محدوده هاو قلمروهای رفتاری افراد و الگو های فرهنگی و سنتی حاکم بر جوامع مختلف وغیره نیز در کنار جنبه های مادی و فیزیکی، نقش مهمی در طراحی مسکن و خلق فضای سکونت راحت و مطلوب دارند.