فقدان زمینههای جرمزائی زندان

مطالعات کیفری نشان دهنده عدم موفقیت کیفر زنـدان در پیشـگیری عمـومی یـا ترهیـب خاص محکومان میباشد. این مهم تا جایی است که امروزه از زنـدان بـه عنـوان »مکتـب جنایت« یاد میشود. آمار کیفری نشان میدهد که زندان میزان مجرمیـت را پـایین نمـی-آورد و مانع تکرار جرم نمیشود. (۴۸) این چنین است که برخی از طرفداران کیفر شلاق اعتقاد دارند که ایـن مجـازات بـر کیفـر حبس با محکومیت در دارالتأدیب مرجح میباشد زیـرا مجـرم را بـه معاشـرت بـا افـراد بدسرشت و بزهکاران حرفهای مجبور نخواهد کرد و در نتیجه فاقـد اثـرات منفـی زنـدان خواهد بود. (۴۹)

 رویکرد مخالف اجرای شلاق

منتقدان شلاق با نگرشی بدبینانه به این کیفر، با تکیه بـر برخـی دلائـل و توجیهـات ذیـل اجرای آن را فاقد هر نوع اثر بخشی مطلوب دانسته و پیامدهای مثبت آنرا مورد انکار یـا تردید قرار دادهاند:

انکار نقش اصلاحی تربیتی

یکی از اهداف بنیادین هر شکل از واکنش کیفری اصلاح اشخاص بزهکار است. بنـابراین بررسی این موضوع که آیا تنبیه بدنی (شلاق) به ایـن هـدف نایـل خواهـد آمـد یـا خیـر، ضروری است.

مخالفان شلاق بر این عقیدهاند که مطالعات انجام گرفته نشان میدهد که شلاق حتـی بـه اصلاح مجرمانی که دارای شخصیت عادی هستند، منجر نمیشـود. ایـن مجـازات صـرفاً مجرم را با رنجی که او به خاطر ارتکـاب جـرم کشـیده اسـت؛ رهـا مـیکنـد و در برابـر موفقیت هر شکلی از برخورد اصلاحی قرار خواهد گرفت و با اهـداف پروبیشـن یـا کـار اصلاح ناسازگاری دارد؛ زیرا چنین شـیوههـای سـازنده ای بـرای موفقیتشـان بـه طـور گستردهای به ایجاد روابط حسنه بین شخص بزهکار و مقام اجرا کننده وابستهاند و اگـر اصلاح و درمان با کتک زدن آغاز گردد، این رابطه حسنه ایجاد نخواهـد شـد و اگـر یـک حکم کارآموزی بعد از یک محکومیت به تنبیه بدنی با یک هدف جداگانهای به آن ضـمیمه شده باشد، بسیاری از مجرمان رنـج دیـده و غیـر مشـارکت جویانـه بـا محکومیـت دوم برخورد خواهند کرد.