۴۶٣٠.۵٠٠٠ DoD، “توانایی ارائه و قبول داده ها، اطلاعات ، مواد و خدمات … شامل معاوضه فنی اطلاعات و تاثیر عملیاتی پشت سرهم معاوضه ها به صورتیکه برای انجام ماموریت موردنیاز می باشد” را به عنوان تعریف تعامل پذیری درنظر می گیرد[۵].

تعامل پذیری شامل ۲-بعد سازمانی و زمانی می باشد که بر محدودیت های سازمانی با دستگاه های ارتباطی متنوع بدست آمده ازطریق نرم افزار استوار است . طرح ریزی تعامل پذیری برای آینده نیز، به واسطه مهندسی نیازمندی ها و تعامل پذیری سیستم فرماندهی و کنترل توسط مهندسی نرم افزار و نیازمندی ها انجام می شود[۶].

تعامل پذیری مبتنی بر DOTML-P است که نماینده دکترین ، سازماندهی ، آموزش ، مواد، رهبری و صف می باشد. در این راستا می توان به موارد زیر به عنوان نیازهای تعامل پذیری اشاره کرد:

–    دکترین : برای مشخص کردن “علت ” تعامل

–    سازمان : برای تعیین “اشخاصی ” که تعامل می کنند

–    مواد: برای ارائه “چگونگی ” فنی تعامل (راه حل های مواد باید برنامه ها، خدمات و نسخه های سیستم را پیوند دهند)