سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای مهندسی عمران با رویکرد توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

هومن جانفشان – دکتری عمران- هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان
هادی لشکربلوک – کارشناس ارشد عمران – عضو بخش تحقیق و توسعه شرکت مهندسین مشاور پرهون آبر

چکیده:

با توسعه ی روز افزون ساخت و ساز ها و ارایه طرح های معماری پیچیده ضرورت ایجاد بتن های جدید بیش از پیش احساس می شود. زیرا بتن های عادی به دلیل لزجت و گرانروی بالا به خوبی در قالب حرکت نمی کنند و برایجای گیری مناسب در قالب حتماً باید از لرزاننده استفاده شود که منجر به افزایش هزینه ها و کاهش سرعت بتن ریزی می شود. همچنین بتن های عادی نمی توانند از بین آرماتور ها و دیگر موانع موجود در قالب عبور نمایند و سطح مناسبو بدون تخلخلی را تشکیل دهند. بتن خود متراکم به عنوان راهکاری مناسب برای رفع این مشکلات می باشد. بتن خود متراکم بتنی است که تحت اثر نیروی وزنش به راحتی در قالب و از بین میلگرد ها حرکت کرده و بدون نیاز به استفاده از لرزاننده در قالب جای می گیرد. کاربرد این گونه از بتن ها به دلیل کارایی بالا، ساخت سازه ها با معماریپیچیده و کاهش هزینه های ساخت روز بروز در حال افزایش است. استفاده ی بهینه و مناسب از بتن خود متراکم در گرو شناخت رفتار های حرکتی و مقاومت مکانیکی آن در حین و بعد از بت نریزی است. در حقیقت قبل از استفاده ازبتنی خاص به عنوان بتن خود متراکم باید از روانی مناسب، پایداری در برابر جداشدن سنگدانه ها و عدم انسداد در بتن در هنگام عبور از بین میلگرد ها اطمینان حاصل کرد.