سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

محمد خزائی –

چکیده:

هدف اصلی این پژوهش آسیب شناسی آموزش وپرورش با تاکید بر دوره متوسطه بود ونتایج این مطالعه مشخص نمود که اهداف ترسیم شده برای آموزش وپرورش ( آنچه قصد شده ) با نتیجه وخروجی آن(آنچه اجرا شده) فاصله بسیاری وجود دارد وآموزش وپرورش توانائی پاسخگویی به نیازهای نسل حاضر را ندارد. .در این پژوهش که به شیوه کتابخانه ای و مصاحبه و تبادل نظر با دبیران،کارشناسان و سرگروهای آموزشی دروس مختلف تهیه گردیده سعی شده باتوجه به ضعف آموزش وپرورش خصوصاٌ دوره متوسطه آسیب های وارده ناشی از نقایص تاریخی وسنتی و آسیب های برآمده از پدیده جهانی شدن که مبین این واقعیت است که مدارس کشور جوشش حقیقی ، علمی ، تحقیقی لازم ، شادابی های انسانی و روابط دوستانه و صمیمانه بین معلمان ودانش آموزان را ندارد و تنها با گذراندن تعالیم بی روح روزمره با موارد از پیش تعیین شده بسنده کرده است. دراین فضا تحرک کافی درجهت اهمیت قایل شدن به تربیت ، تعلیم خلاقیت ، هنر ، مثبت اندیشی ، مثبت زیستی ،فراگیری مهارت وبسیاری عناصر لازم برای زندگی مؤثر و سازنده ندارد واین باعث ایجاد مدارس وکلاسهایمستتر وغیر رسمی شده است.که ضرورت بازتعریف کارکرد عناصر مختلف(معلم، دانش آموز،محتوای آموزشی ،مدرسه و…) و فرایند یاددهی -یادگیری راضروری نمایدکه به شرح متن مقاله خواهد آمد بنا برابن برای رسیدن به چشم انداز ۱۴۰۴ ورسیدن به توسعه و نو آوری نیاز به دستیابی به فکر خلاق وبرای عبور از چالشهای پیش رو نیاز به تفکر انتقادی و برای ایفای نقش شهروند جهانی نیاز به فراگیری مهارت می باشد.