سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در نگهداشت انرژی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

نیما ولی بیگ – دانشجوی دکترای مرمت بناوبافت تاریخی – دانشگاه هنر اصفهان- خیابان حکیم
مهسا مختاری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری – دانشگاه هنر اصفهان- خیابان استا

چکیده:

در گذر زمان بشر همواره، با قدرت خرد و اندیشه دست به رام کردن نیروهای طبیعت و بهره برداری از آن ها زده است. گاهی انسان بر آن ها غلبه کرده و از آن ها سود برده است و گاهی نیز مخل و ویرانگر بوده اند. روی آوردن دوباره انسان به انرژی هایی که در گذشته های نه چندان دور از آن ها بهره می برده، یکی از راهکارهایی است که در جهان انرژی های ناهمخوان با طبیعت، آشتی دوباره ای بین انسان و محیط اطرافش برقرار می کند با این رویکرد، هم زیستگاه های طبیعی را حفظ کرده و هم نیازهای بشری را برآورده می کند. یکی از انرژی هایی که همواره در ایران زمین مورد استفاده بوده است، نیروی آب است. آب هم در سطوح زیر زمینی، به فرم کاریز و چاه به سرزمین های دور از آب، و هم در روی زمین، به فرم جوی های دست کند و کانال ها، انرژی و زندگی بخشیده است. آسیاب ها یکی از فناوری های دیرینه این سرزمین هستند که تا چندی پیش هم مورد استفاده ی چند منظوره قرار می گرفته اند. در دنیای امروزه با روند افزایش نیاز به انرژی و بحران انرژی از یک سو و هم چنین دستیابی به انرژی های پاک از سوی دیگر، لزوم باززنده سازی فناوری های سازگار با طبیعت آشکار می شود. این مقاله بر آن است تا نگاهی به این فناوری شگرف و همخوان با طبیعت که می تواند به منظور تولید انرژی برق، خرد کردن غلات و مصالح ساختمانی و… نیز بسیار سودمند واقع گردد، داشته باشد.