سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش بین المللی اقتصاد سنجی، روشها و کاربردها

تعداد صفحات: ۲۳

نویسنده(ها):

محمدفرید خادم غوثی – کارشناس ارشد علوم اقتصادی- کارشناس واحد تحقیقات و برنامه ریزی بانک سا

چکیده:

به دنبال تحقیق اولیه دیکی – فولر (۱۹۷۹)، اقتصاد سنجی دانان با توسعه فرآیندها، روش های جایگزین بسیاری را برای آزمون ریشه واحد در سری های زمانی معرفی کرده اند. این رهیافت ها به دنبال حذف پارامترهای اخلال گر در مدل هستند. یکی از این روش های آزمون DF-GLS است. این آزمون که توسط الیوت، روتنبرگ و استاک (۱۹۹۶) ارائه شده در پی اصلاح آزمون t دیکی – فولر و بنانهادن آزمونی بر پایه روندزدایی از سری زمانی با استفاده از روش حداقل مربعات تعمیم یافته برای افزایش توان آزمون دیکی- فولر است. یافته ها نشان می دهد زمانی که سری زمانی فاقد اجزای مشخصه است، آزمون های پیشین نظیر آزمون دیکی فولر به طور مجانبی دارای نتایج یکسانی با آزمون DF-GLS هستند اما زمانی که سری دارای میانگین و یا روند نا مشخصی باشد، آزمون ناوردای بهینه نقطه ای DF-GLS بر آزمون های معمول مورد استفاده برتری خواهد داشت.