سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ژیلا امامی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
ابوطالب هزارجریبی – استادیار و عضو هیئت علمی گروه مهندسی آب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع ط

چکیده:

کشاورزان امروزه در دنیا امنیتغذایی هر کشوری را تأمین می کنند و بخشکشاورزی یکی از نیازهای اساسی و عامل استقلال هر کشوری است.این در حالی است که امروزه بسیاری از کشورهای دنیا با کنار گذاشتن روش های سنتی منسوخ شده و با بهره گیری از روش های مدرن، از حداقل امکانات موجود بیشترین استفاده را می برند. در حال حاضر بخشکشاورزی بیشترین منابع آبی کشور را در اختیار دارد اما به دلیل روش های نادرست برای مصرف، حجم زیادی از منابع اختصاص یافته در این حوزه به هدر می رود. به همین خاطر ترویج استفاده از روش های آبیاری تحت فشار یکنیاز ضروری بخش کشاورزی است. در نتیجه استفاده از روشهای نوین آبیاری بیشاز پیش باید مورد توجه قرار گیرد که با اصلاح این سیستمها راندمان آبیاری در بخشکشاورزی از ۳۵ درصد کنونی، حداقل به ۵۰ درصد و بیشتر افزایش خواهد یافت بهطوری که هر یکدرصد بهبود در راندمان آبیاری در بخشکشاورزی معادل ساخت سه سد بزرگاست. به طور کلی آبیاری تحت فشار به دلایلی چون اشتغالزائی، ارزش افزوده، کاهش هزینههای تأمین آب، ایجاد جاذبه در بخش کشاورزی، افزایش سطح زیرکشت آبی، استفاده بهینه از آب، افزایش عملکرد محصولات، افزایش تولید محصولات کشاورزی، کاهش آفات، بیماریها و علف های هرز در زمین های کشاورزی، کاهش هزینه های تولید، افزایش سطح زیر کشت، افزایش بازدهی آبیاری و کشت در زمینهای شیبدار و ناهموار و… در کشور ضرورتی اجتناب نا پذیر می باشد. در توسعه این روشهای آبیاری باید نگاه علمی و تحقیقاتی وجود داشته باشد تا حاصل کار، صرفه جویی در مصرف آب و افزایشتولید باشد.