سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عفت افشارمنش – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فارس
هرمزد نقوی – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی کرمان
ناصر برومند – استادیار دانشگاه جیرفت

چکیده:

شور شدن خاک فرآیندی است که طی آن تجمع املاح محلول در قشر سطحی خاک به حدی رسیده است که در اثرآن، لایه سطحی پتانسیل خود را به عنوان محل رشد و نمو گیاه از دست می دهد. تجمع نمک در خاک های مناطقخشک و نیمه خشک دنیا یکی از مسائل مهم کشاورزی است که به طور گسترده ای بر تولید محصولات زراعی تأثیر می گذارد. وجود املاح محلول در منطقه رشد ریشه، باعث کاهش پتانسیل اسمزی محلول خاک و در نتیجه کاهشجذب آب توسط گیاه می گردد و حتی در برخی موارد باعث سمیت نیز می شود. با توجه به این که استان کرمان بیشتر در منطقه خشک و بیابانی قرار دارد. و یکی از مشکلات عمده این منطقه شوری خاک است.تحقیق حاضر بهبررسی نقش آبشویی، بر روند اصلاح یک خاک شور می پردازد. پس از تهیه ستون های خاک، تیمارها تحت آبشوییقرار گرفتند. و در طول مدت آزمایش، تغییرات زمانی خصوصیات زهاب خروجی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که غلظت شوری در زهاب خروجی ، برای اولین مرحله آبشویی حداکثر بود و با تکرار عملیات آبیاری،به صورت غیر خطی کاهش یافت.