سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: کنگره بین المللی پایداری درمعماری و شهرسازی – شهر مصدر

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

سیدحسین سیدحسینی – کارشناس ارشد، اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان اصفهان
اکرم السادات سیدحسینی – کارشناس طراحی و معماری

چکیده:

آب هدیه الهی از طبیعت است و موجب می شود تا انسان، علاوه بر هنر و ظرافت ها در معماری و شهرسازی، طبیعت اطراف خود را ببیند. در تقابل با طبیعت و توسعه شهری بایستی مدیریت آب با انتخاب نوع طراحی و معماری همخوانی داشته باشد و توسعه پایدار معماری و مهندسی شهری را همراهی و تضمین کند. امروزه با گسترش روند شهرسازی و تغییر در کاربری های طبیعی به محیط های مصنوعی و دست ساخت، شاهد ایجاد محیط هائی با رفتارهای هیدرولوژیکی و هیدرولیکی متفاوت می باشیم که به آبخیزهای شهری شهرت یافته اند. ابخیزداری شهری تخریب های طبیعت در اثر توسعه شهری طراحی و تدوین می نماید. آبخیزداری شهری مقوله جدیدی از مدیریت آب است که در کشورهای اسلامی با تلفیق و هماهنگی با معماری و مهندسی عمران شهری می تواند ضمن تأمین آبف تغییر اقلیم، حفظ محیط زیست و ایجاد پایداری در توسعه، از بروز سیل و خشکسالی در شهرها جلوگیری کند. با رعایت فاصله لازم بین جاده ها و چاه های فاضلاب، ایجاد تأسیسات فاضلاب، خودداری از ریختن خاکروبه و آشغال به جوی های کنار خیابان ها می توان در جلوگیری از آلوده شدن آب ها که فرسایش زیرساخت ها را به همراه دارد. مؤثر واقع شد. اهداف در پیش رو مدیریت جامع در حوضه های آبخیز برون شهی، درون شهری و توام، با اجرای پروژه های مکانیکی و بیولوژیکی، مدیریت آبهای سطحی جاده ها و خیابان ها، جمع آوری آب باران از پشت بام منازل و بازیافت فاضلاب خانگی در منازل و مجتمع های مسکونی با رعایت اصول زیست محیطی، فرهنگ سازی، کاربرد هنر و خلاقیت و جلب مشارکت مردم از طریق دستگاه های دولتی و غیر دولتی میسر خواهد بود.